mi acaba?

Süt parası

2012-01-31T10:16:00.002+02:00

Her sabah işe gitmek bazen senin mızmızlanmana bazen üzülmene sebep olunca Sevil sana "anne baba işe gidip sana süt parası kazanmaları gerekiyor" açıklamasını yapmış :)

Eh haliyle bizim işe gitmemiz sana hep "süt parası"nı düşündürtüyor. Bu sabah uyku sersemliğiyle bana "Annesi işe gitme" dedin. Ben de "ama gitmem gerek bebeğim" cevabını verince sen elini kaldırıp omuzlarını silkip "ama evde süt var annesi" demen beni öldürdü :)

Bu yaşta bu mantık HARIKA!!!!!

vovola

2012-01-31T09:18:00.001+02:00

Lavobonun Batucası :)

Zaman....

2011-12-12T09:14:00.002+02:00

Uzun zaman oldu yazmayalı... hayat o kadar çabuk akıp gidiyor ki... bir yerinden tutayım kaçmasın derken daha da hızlı kaçıyor ve ucunu bile tutamıyorsunuz... bu gün biraz sıkkınım... daha doğrusu mutsuz... yazsam mı buraya diye düşündüm uzun bir süre, bu blogu sana, oğluma, hediye olsun diye yazıyorum ama hep güzel zamanlar, hep neşeli zamanları yazmak iki yüzlülük olur diye düşünüyorum... her evlilikte, her çocuk büyütümünde bir zorluk olur, çıkar karşına, bunları yazmamak bence körlük olur, hayalperestlik olur... şu sıralar canım sıkkın çünkü babanla kavga ediyoruz sürekli... yorulduk galiba... evden, hayattan, koşturmaktan, belki de birbirimizden... sabır kalmadı, ne birbirimize, ne de hayata.... sen de pek yardımcı olmuyorsun şu sıralar bize... sınırları zorluyorsun sürekli, beni zorluyorsun sürekli... bir vurma başladı geçmedi gitti, buna bir de saç çekme katıldı ya da fırlatma... haa kaş çekme vardı onu geçen gün sen kucağımdayken "tatlım canımı acıtıyorsun" dedim ve sen devam edince "bak canım acıyor nasıl acıyor" diye ben senin kaşını çektim ve senin canın yandı... o zaman anladın galiba "canım acıyor" demenin ne olduğunu ve artık kaş çekmiyorsun... ama her bana vurduğunda her bana birşey fırlattığında ben de bunu sana yapamam ki... e ne oluyor... sen ne yaptığının sonucunu görmüyorsun hissetmiyorsun ve devam ediyorsun... dün seninle oynarken hatta oynamayı bırak seni severken sen birden kafama armonikanı attın... kaşımın üstüne patladı ve inanılmaz canım acıdı ve ben hüngür hüngür başladım ağlamaya... "üzülme anne, ağlama anne" diye 2 kere söyledikten sonra içeri salona gittin ve tv seyretmeye başladın... anlam veremedim... veremiyorum zaten... belki de vermemek gerek "cocuktur" diye düşünüp geçmek gerek... ama işte babanla da kavgalı olunca kırgın olunca toparlayamıyorum... şu sıralar ev üstüme geliyor... sen üstüme geliyorsun.. hayat üstüme geliyor... kalkamıyorum altından... çabalıyorum tam su üstüne çıktım diyorum ama yine beni birşeyler suyun atına çekiyor... kendimi çok sorguluyorum, neyi doğru yapıyorum neyi yanlış yapıyorum daha iyi nasıl olabilir diye... çok acımasız oluyorum kendime... şu sıralar hiçbir şeyden mutlu değilim... ne hayattan, ne işten, ne evden, ne de senden... bu seni sevmediğim anlamına gelmiyor, kesinlikle bunu karıştırma, ama ağır geliyor herşey ve ben altından kalkamıyorum... zaman diyorum kendime... sadece zaman....

merci

2011-11-28T00:54:00.001+02:00

Mutluluk anı: gecenin birinde Batu uyanip su istiyor gozler kapali yatakta dagilmıs bir sekilde su uzatiyorum ve Merci duyuyorum :)))) uyku sersemligiyle bile verilen suya merci diyor benim nazik sevgilim :)))))Paha bicilemez gurur anı buna denir :))))

"Abi bu nereli?" :)

2011-08-05T09:22:00.002+03:00

Sana hamile kaldığımda ilk aldığın hediye bir tahta bisiklet :)
Nasıl anlamadım dediğini duyar gibiyim... Evet ben hamile olduğumu öğrendikten 3 ay sonra ablam, Dilekoş, sana bir tahta bisiklet aldı. Pedalsız huş ağacı renginde kırmızı seleli harika bir bisiklet.

(Bu arada araya bir extra hikaye sokmak istiyorum; Dilek bisikleti alırken üreten beyfendi sormuş çocuğunuz kaç yaşında seleyi ona göre ayarlayalım diye. Dilekoş da bebek daha 3 aylık ama hala anne karnında :) Adam o kadar şaşırmış ve o kadar gülmüş ki ilk defa böyle bir sipariş alıyorum demiş ve extradan indirim yapmış :) Böyle de deli bir ablam var :) )

Neyse şu anda Ağustos sıcağında Sevil'e seni dışarı çıkartmamasını söyledik cünkü dışarısı 31 derece ile başlıyor ve gün ortalarında çok daha yükseliyor ve başına güneş geçmesinden korkuyoruz. O yüzden de tüm gün evde onunla olduğundan baban her akşam iş çıkışı seni alıp sahile parka götürüyor. Bu götürmelerde de bazen bisikletini yanına alıyor ve sen o minicik boyunla vızır vızır o bisikleti inanılmaz güzel kullanıyorsun. Geçen akşam yine o bisikletle dışarı çıkmıştık. Bu sefer ben de katılmıştım. küçük bir tepecik var oraya gidip sen kendini oradan gayet güzel bir şekilde aşağıya bırakıyorsun. O akşam birkaç bisikletli çocuk (5-6 yaşlarında) bisikletine takıldılar. "Aaa bu nasıl bir bisiklet, bakabilir miyiz" filan dediler. Sen birisine bisikletini verdin ve onun büyük bisikletine binmeye çalıştın :) O sırada çocuk da tepeden aşağıya birkaç kere inip kaydı. Sonra sen kendi bisikletini geri istedin çocuk verdi ve sen geri alınca ona "Merciii" dedin. Çocuk dönüp babana "Abi bu nereli" diye sormuş : )))))
Bu hikaye o kadar hoşuma gitti ama bir o kadar da düşündürdü. Seni nazik yetiştireyim derken acaba fazla mı nazik oldu :) Sana birkaç kere Teşekkürler dedirtmeyi denedim ama olmadı çıkmadı ben de en kolayı merci diye onu öğrettim. Ama o kadar güzel öğrendin ki artık ne verirsek verelim kim verirse versin aldığın zaman birisinin elinden birşey Merci diyorsun :)

Baban ve ben seninle inanılmaz gurur duyuyoruz :)

Büyüyorsun

2011-07-21T16:37:00.002+03:00

Büyüdüğünü günden güne görüyorum :)

Eskiden acaba yatağın ortasına bir kapak gibi birşey mi koysak diye düşünüyordum yatağın içinde fazla dolaşma diye o kadar miniktin ki yatak senin galiba 3 katın filandı....
Eskiden seni kucağıma aldığımda gayet rahat hareket edebiliyorum ama şimdi benim yarımdan daha büyüksün :)
Kucağımda uyutuyorken seni şimdi yanımda yatarak uyutuyorum...

Ama bu sabah beni en çok sarsan o güzel ekşimiş ter kokun yok artık :(
Her sabah seni alır kucagıma enseni bir derin nefes çekerek koklardım. O ekşimiş ter kokun nasıl gelirdi bana anlatamam. Dünyanın en güzel kokusuydu o :) Ama şimdi bu sabah kokladığımda ne yazık ki yoktu o koku. Ter kokusu gitmişti aslında. Üzüldüm, dedim bebeğim büyüyor ve çocuk oluyor.

O harika ekşimsi ter kokunu özleyeceğim tatlım :)

Apapot kolluk

2011-07-11T10:03:00.003+03:00

Geçen sene sen harike bir şekilde kolluklarla havuzda yüzdün. Hem de hiç korkmadan kendini havuza atıyordun ister kolluklu ister kolluksuz :) Ama bu sene hiçbir şekilde sana kolluk takamadık. izin vermedin hatta hayırrrrr kolluk yok diye sürekli söyledin. Tatil boyunca sana yeni aldığımız bir tarafında ahtapot (sen onlara apapot diyorsun) bir tarafında balina çizimleri olan kollukları takmaya kalkıştıkca bağırdın ve kesinlikle kullanmadın. Üzüldüm çünkü geçen sene o kadar rahat olup bu sene nasıl bu kadar korktun anlamadım. Galiba tatilin ilk günü kaydıraktan babanla kayarken çok hızlı suya girdin ve birden çok şok oldun o yüzden de acaba korktun mu bilemedim? Bizim hatamızdı aslında çok hızlı ineceğinizi düşünemeden yanlış bir kaydıraktan kaydı suat ve senin yüz ifaden dehşetini anlatıyordu. Sonra tüm tatil ya cocuk havuzunda ya da bizim kucagımızdaydın. Geçen haftasonu çiftlikte yine ayağının bastığı yerde dolaşırken seni minik gemi gibi şişme bir bota koydum ve onunla korkmadan derin yerlerde yüzdün ama kollukları yine takmak istemedin. Bu haftasonu Suat yüzerken sen de girmek istedin. Baban seni kucagına aldı ve yüzerken ben de hadi sana kollukları takalım sen kendin yüz dedim ve sen de birşey demeyince hemen taktım ve önce babanın kolları arasında ama sonra kendi başına havuzu bir boydan bir boya geçtin. Haa bu arada da "Batu korkmuyoooo" dedin :)
Harikaydın ve beni nasıl mutlu ettin sana anlatamam :)
Bu arada videonu da çektim. Şansıma Batu korkmuyooo lafının da yakaladım.
Umarım bizim gibi (baban ve ben) suyu seversin ve bol bol yüzer & dalar & keyif yaparsın :)

İlkyardım

2011-07-11T08:00:00.002+03:00

Cumartesi günü baban, arkadaşımız Fatoş ve ben evde muhabbet ediyorduk. Sen her zaman ki gibi kucagımda telefonla oynuyordun :) Arada Fatoş'la oynaşıyor arada TV seyrediyor arada da telefonla oyun oynuyordun. Bir ara sen Fatoş'la oynaşırken birden aşka geldin ve kafanı arkaya attın. Ve uzun zamandır babanla ikimizin korktuğu başıma geldi ve kafan burnuma çarptı. Çatırttt diye bir sesten sonra benim gözlerim karardı burnumu tuttum ve kanamasını bekledim. Allah'a şükür birden kanamadı sonradan az birşey kanadı ama sana o acıyı anlatamam. Ben acıdan ağlamaya başlayınca sen de birden ne olduğunu anlamadın ve korktun. Baban koştu bana buz getirdi bir tane de ağrı kesici ama ben burnumun acısından hiçbirşey göremiyordum. Ben buzu koydukca sen daha da korktun ve "annesiii buz kommaaaa" "annesiii ne olduuu" diye ağladın. Neyse biraz sakinleştikten sonra sen yine kucagıma tırmandın "tatlım burnum ufff oldu" dedikten sonra birden "bekle annesi" dedin sonra yine kendi kendine birşeyler mırıldandın ve ışık hızıyla arka odaya doğru koşmaya başladın. Biz tabii ne olduğunu anlamayıp acaba ne dedin diye düşürken sen yine ışık hızıyla koşarak geldin ve elindeki ilk yardım çantasını bana uzattın. Bizim halimizi görmeliydin :) Ben baban Fatoş şok olmuş bir şekilde sana bakarken sen "annesi bant annesi bant" dedin. Burnum uf olduğu için bant takmamı söylüyordun. Tabii o duruma ben acaip duygulandım ve gözlerim doldu :) Sen daha 2 yaşındasın daha ilk yardım çantası neymiş bilemezsin diye düşünüyorum ama sen bunu düşünüp gidip çekmeceden çantayı alıp verdin bana. Bence çok zekisin tatlım ve seninle inanılmaz gurur duyuyorum. Seni ayrıca inanılmaz da seviyorum :)
İyi ki varsın tatlım....

Burnu şişmiş ve hafif morarmış annen :)

Oksama rahatsizligi

2011-06-29T01:28:00.000+03:00

Bazi geceler sen uyaniyorsun ve elimi tutmak istiyorsun. Dün gece de yine böyle oldu ve sen saat 4:31 de uyanip sabah 5:55 e kadar kolumu ve elimi oksadin :) ne yazik ki bu oksamalar yüzünden ben uyuyamiyorum ve dün gece aslinda artik, sabah demem gerek :) , dayanamayip uyumak istedigim icin seni yataga aliyorum :))
Bazi gecelerde de sadece gözlerin kapali 'annesiii' diye soruyorsun ben de 'burdayim canim' dedikten sonra uyumaya devam ediyorsun. Bu zamanlarda seni kendime o kadar cok benzetiyorum ki cünkü bende küçükken Dilekosla ayni odada uyuyorken ki 7 yasima kadar onunla ayni odada uyudum uyurken 'dilek??' diye seslenir o da 'hih' dedikten sonra devam ederdim :)) ayni ben olabikir misin? evet ayni ben :))
Aslinda benim bu cocukluk hatiram yüzünden hala bizimle ayni odada uyuyorsun cünkü kücükken yanliz uyumaktan korkuyor ve sevmiyor, istemiyordum, o duyguyu bildigim icin de seni daha kendi odana geciremedim. Ve kararliyim sen istedigin kadar bizim odada uyuyabilirsin :))
İyi geceler tatli rüyalar tatlim:))

3 kelimeli cümlelerin devami :)

2011-06-29T01:27:00.001+03:00

Haftasonu ben sen Dilekos yürüyüşe ciktik. Pusetini almadik ben slingi aldim yanima cünkü hem sana hem pusete hakim olamiyorum o yüzden sling ile rahat ediyorum. Neyse yürüyüşün ortalarinda sen kucak istedin ve ben de yorgun oldugim icin önceleri hayir dedim ama baktim olmuyor kucak kucak diye tuttueuyorsun hadi alayim bari dedim ve biraz da kizginlikla 'tabii anne eşşek alir kucagina' dedim sende 'anne eşşek oldu' dedin :) güleyim mi ağlayayim mi bilemedim :))

Öcübi

2011-06-21T11:05:00.006+03:00

Yeni sözlerin:

Örümcek sinek arı her türlü yaratığa kullandığın isim : Öcübi

Su çiçeği mi virütik enfeksiyon mu

2011-06-21T11:05:00.005+03:00

Tatil dönüşü 39 derece ateşini indiremedik. Bütün gece ayaktaydık. Baban hiç uyumadı gözüne bir gram uyku girmedi (haa o sırada NBA finallerinin de olması bir etken :) ) ben ise topu topu 2 saat uyudum. Soguk kompresler her 4 saatte bir fitil ve şurup çok az etkiledi ateşini. Her 15-20 dakika da bir ateşini kontrol ettik. Bir kulaktan bir koltuk altından. Akşamüstü 39,3 ile başladık sabaha 37,8 e inmiştik. Sonrası ise bir dökme. Su çiçeği dedik önce çünkü kırmızı kırmızı benekler ve ucu iltihap gibi su. Ama sonra 3 gün sonra ben de aynı şekilde 38,7 ateş olup hastanelik olunca ve ben de kırmızı benekler dökünce bunun virütik enfeksiyondan kaynaklandığını anladık.

Canım oğlum kaşınmaktan yorulmadın, ateşten yılmadın, ve ağrılarından etkilenmedin gündüzleri hep gülümsedin eğlendin. Seni çok seviyorum ben ve senin de çocugun oluncaya kadar evlat sevgisinin ne olduğunu, o hastayken senin neleri hissettiğini hiçbir zaman anlamayacaksın. Umarım evlat sevgisini tadarsın ama Allah onun hastalığını hiç göstermesin sana bebeğim.

Poperlör bir tatil

2011-06-21T10:28:00.002+03:00

Evet ilk defa Suat ben Batu bir tatil köyüne tatile gittik. Bu tatili Ocak'tan ayarldık kendimize ve denizi ve cocuk aktiviteleri ve arkadaşların değerlendirmeleri sonucu Rixoz Tekirovaya gitmeye karar verdik :)

Başlayışı bile macera doluydu :) Senin nüfus cüzdanını unutunca az kalsın uçağa binemiyorduk. Apar topar taksiciyi aradık o da koşturarak nüfus cüzdanını şans eseri bende kalan ablamdan alıp havalimanına yetiştirdi ama son çağrı olarak anons ediliyordu uçak ve bizden sonra da zaten kapıları kapattılar :) Neyse böyle bir heyecanla tatile başladık...

Nasıl geçti diye sorarsan aslında güzeldi. Senin uyandıgın saatte uyanmak senin istediğin havuza gitmek senin istediğin şeyleri yapmak bir nebze yorucu bir nebze de eğlenceliydi. Kaydırakları adlandırdık mavi kay ve sarı kay diye. Sen babanın kucagında kaydın durdun ama kafanı hiç suya sokmak istemedin bu sefer. hatta kolluk da istemedin sürekli suda kucak istedin. Son günlere doğru biraz alıştın suya bizi bırakıp kenara tutunarak bir oraya bir buraya gittin ama bunu ancak son gün yapabildin :) Denizi hiç sevmedin çünkü hem taşlıklıydı hem de dalgalı. Bir de üstüne hemen derin olunca hiç sevmedin ve cok az girdin. Biraz terrible two yaşamadık mi? Biraz mı???? :) Terrible two nun peak yaptığı bir tatildi ama bir şekilde konuşarak seninle biraz ödün vererek biraz da bizim diretmemizle geçti. Bence tatilin ama en highlight olayı senin her höperlörü görüşünde POPORLÖR demen ve sürekli defalarca POPRLÖR SES deyip bize hoperlörü göstermen oldu. Ilk başlarda komik geldi güldük ama bu günde 10-15 e kadar çıkınca biraz yorucu olmaya başladı. Her sese poporlör ses dedin ve oraya gitmeye çalıştın :) Bu arada hoperlör adını sana öğreten ablama da buradan teşekkür etmek istiyorum :) Dilekoş teşekkürler artık her ses duyduğunda Batu poporlör deyip duruyor :)

Neyse güzel bir tatildi. Seninle 7x24 beraber olmak hep kokunu içime çekmek güzeldi. Bu arada ne kadar laf dinlemesen de ne kadar terrible two peak yapmış da olsa seninle hep gurur duydum sen çok hareketli ama bir o kadar da pozitifliğini hiç kaybetmedin.

Çoooook seviyorummmm

2011-05-11T12:10:00.002+03:00

Sabah 5:55 de uyandın...

Önce biraz mırın kırın ettin ses çıkarmadın ama sonra "annesiiii" dedin ve seni gülümseyerek kucağıma oradan da yatağıma aldım :)
Biraz uyukladık sonra sen babana bulaştın sonra baktın birazdan herkes kalkacak yataktan bana sarıldın sımsıkı hemde sonra kocaman mucuaaakkkk diye öptün sonra da "çooooook seviyorummmm" dedin :)
Muhteşem bir saniye, unutmak istemediğim bir dakika, hayatın mutluluğu budur dediğim bir an...

KAKA

2011-05-04T11:01:00.002+03:00

Evet yazdığım gibi konumuz bugün kaka.

Tuvalet eğitiminde olduğunu yazmıştım. Aslında eğitim sayılmaz bir şekilde sen biz birşey demeden anladın ve çişini tuvalete yapıyorsun ama ne yazık ki kaka da durum farklı. Şansızlığımız geçen hafta senin yine bronşiolit olman ve aldığın ilaçların seni kabız yapması ve tabii ilk tuvalet üstündeki kaka deneyimin de pek kolay olmaması. O deneyimden sonra sen artık kakanı tuvalete yapmak istemiyorsun ve sürekli "kokmaaa kokmaaa" (bu korkma anlamına geliyor :) ) diyorsun ve kendini kasmaktan tuvaletini yapamıyorsun. Eh tabii ben deli annen olarak da buna feci takıldım ve acaba sana travma mı yarattık diye de korkumdan ne yapacağımı şaşırdım. Sana öncelikle kakayı güzel bir olay ve neşeli bir olay olduğunu anlatacak bir şarkı uydurdum:

Önce anne yaptııııı
Sonra Batu yaptıııııı
İkisi ne yaptı????
KAKAAAAAAA

Bu şarkıyı her seferinde sen kaka deyince söylüyorum ve gülüyorum sana kakaaaa dedirtiyorum ama pek sanki işe yaramadı. Bunun üzerine sana "Kafasına edeni bulmaya çalışan küçük köstebeğin hikayesi" adlı kitabı aldım. Kitap minik köstebeğin yanlışlıkla kafasına edeni bulmaya çalışan bir kaka macerasını anlatıyor. Sen biraz sevdin kitabı (tabii ikinci gün birkaç yerini yırttın) ama bu da pek işe yaramadı gibi hala ağlıyor hala kakanı tuvalete yapmak istemiyordun. Sonra sana internetten "Güle güle kakalar" adlı kitabı aldım ve dün okudum. Biraz ben de uydurdum biraz okudum ve sanki sen biraz daha ılımlı yaklaşmaya başladın kakaya. Ve bugün Sevil senin rahat bir şekilde kaka yaptığını söyleyince biraz rahatladım. Tabi internetten bu arada ben "1 günde tuvalet eğitimi" kitabını da aldım dün okumaya başladım. Ama galiba o kitaba pek ihtiyacım kalmayacak :)

Bu arada geceleri hala bezliyoruz seni ve sen dün gece uyanıp "çişş çişşş" dedin ve ben kalkmaya üşenip "tatlım donuna yap" dediğim halde sen yapmayı red edip tuvalete gitmek istedin. Yani gece eğitimine daha başlamamışken sen kendi kendine bu olayı da çözdün :)

Eh ne diyeyim Batu sana artık :) HELALLLLL :)

Çişşşşş

2011-04-19T16:33:00.002+03:00

Geçen hafta baban kardeşi İngiltere'den geldi diye evde kaldı. Evde kalmışken hadi oğlumun altını bağlamayayım dedi ve seni bütün gün bezsiz bir şekilde evde dolaştırdı. Bu arada gidip gelip 15 dakikada bir tuvalete götürdü. Sonuç; Senin bezsiz dolaşmanın keyfine alışman yavaş yavaş çişini tutman (ki 2 haftada sadece 2 kere kaçırdığını biliyorum) ve sonunda bana dün "çişşş" diye söylemen ve benim seni tuvalete götürüp hiçbir özel birşey yapmadan senin bezden kurtulman. Haa geceleri bağlıyoruz tabii ki bir de kakanı söylemiyorsun daha :) altına yapıp "pühhh koktuuu" demeyi tercih ediyorsun ama onu da hallederiz :)

Haftasonu seni ilk defa bezsiz cıkarttım dışarı, oyun grubuna gittik ve sen hiç kaçırmadın, oyundan sonra tuvalete yaptın çişini ve sağ salim eve döndük. Şu baban olmasa bu tip işleri herhalde ben hayatta yapamazdım :)

Bu arada senin bu gibi büyük ve önemli geçişleri sorunsuz atlatabilmene bayılıyorum. Umarım hayatında her sorunu böyle kolaylıkla ve emin adımlarla atlatırsın...

Seni seviyorum...

Mantıııııııı

2011-04-19T16:21:00.002+03:00

Bir mantı videosu çektim ki dillere destan oldu :)

Hikayenin başından anlatayım... Pazartesi gecesiydi, Suat yine basket oyununda ben de seninle başbaşa evde. Yemek yaptırmamıştım Sevil'e aklımda Nazilli'den ısmarladığım mantılar vardı :) Mantıyı yaptım üstüne yogurt ve terayğında kızartılmış nane ve sonuç senin 2 tabak yiyişin. Hiç ellemedim seni hiç de karışmadım ve sen 2 tabak dolu dolu mantı yedin. Dikkat sen daha 2 yaşındasın hatta 25 aylık yani bu yaşta bile kendi kendine yemek yiyorsun ki bence bu muhteşem birşey. Seninle bu konuda gurur duyuyorum :)
Neyse yemek bitti ve sen o kadar yemenin yorgunluğu ile tabağının üstüne yığıldın :) tabağında 3 adet mantı kalmış, sen de o mantıları okşuyorsun :) Evet yanlış duymadın okşuyorsun...
O anı yakalayım diye koştum gittim kamerayı aldım ve bu mükemmel komik ve harika video çıktı :)

Seyret bakalım...

Haa not: En sevdiğim kısım bu videonun senin masadaki "döküldü" mantıları gördüğündeki yüz ifaden :)

Barcelona

2011-03-23T15:41:00.002+02:00

3 ay önceden planladığımız Barcelona gezimiz geldi geçti bile :)

Önce sensiz gitmeyi planladık, herşeyi ayarladık ve zamanın gelmesini beklemeye başladık. Ama sonra biz Batu'yu nasıl bırakacağız diye bir panik olduk ve hemen araştırmaya başladık seni de götürebilir miyiz diye. Ama ne yazık ki vize için geç kaldık ve seni Sevil ile bizim evde bırakıp 5 günlüğüne Barcelona'ya gittik. Nasıl mı geçti? Çok güzel bir zaman geçirdik babanla, gezdik, dolaştık, yedik, alışveriş yaptık, yine anne baba yerine sevgili moduna döndük :) Tabii ki her konuşmamızda senin adın geçti. Batu olsaydı şöyle olurdu, Batu olsaydı bunu yapardı, Batu olsaydı.... Seni özledik tabii ki hem de çok ama yine de bu tatil babanla bana ilaç gibi geldi :)
Neyse sana bir Camper ayakkabı aldık, bir de bu haftasonuna gelen yaşgünün için bir Scooter. Nasıl güzel birşey sana anlatamam (zaten 4 gün sonra göreceksin :)) ve eminim seveceksin.
Umarım bu Scooter ile güzel anılar yaşarsın :)

Ama aslında asıl anlatmak istediğim dönüşteki duygularım. Seni ne kadar özlediğimi aslında seninle tüm günü geçirince fark ettim. Seni doyasıya öptüm, doyasıya kokladım, doyasıya mıncıkladım :) Büyüdükce bana tepkilerin değiştikce ve iletişime daha güzel geçince senin tadından yenmiyor oldu. Bana bakışın, beni öpüşün, benimle oynayışın, herşey o kadar keyifliydi ki.... Evet bir aralar çok bıdılanıyordum çok zorlanıyorum seninle diye ama şimdilerde acayip keyif alıyorum. Hatta bu sabah bana bir sarılışın, tenimi koklayışın ve elini yüzüme koluma sürtüşün vardı hmmmmm galiba bunu hayatımda hiç unutmaycağım keyif dakikalarıydı :)
İyi ki varsın ....

Külhanbeyi yürüyüşü ve dudak bükme

2011-03-10T16:30:00.000+02:00

Şu sıralar yeni bir huyun çıktı :)
Bir omzunu aşağıya sallıyorsun diğerini kaldırıyorsun kollarını açıyorsun ve ayaklarını yere sürerek külhan beyi gibi yürüyorsun. Nasıl komik ve sevimli görünüyorsun :) Sanki canın sıkılmış asabisin ve birşeyler yapmak istiyorsun ama ne olduğunu bilmiyorsun ama herkesin bunu görmesini istiyorsun gibi bir yürüyüş :) Kollar sallanıyor, gözler yan bakıyor ve ufff puff sesleri :) Keşke videoya alabilsem. Bakalım yakalayabilirsem çekeceğim.

Ayrıca bir de aynada kendine bakıp dudklarını şişirmen var. O aslında yeni çıkmadı. Lavobonun içine oturtup poponu yıkarken kendine bakıp değişik mimikler yapman zaten vardı. Ama şimdi pek bir yakışıklı pek bir anlamlı/manalı yapmaya başladın. Sanki güzelliğini biliyorsun da acaba daha nasıl etkileyici bakabilirim diye uğraşıyorsun :) Bayılıyorum bu hallerine :)

Ilk 3 kelimeli cümle :)

2011-03-07T09:25:00.002+02:00

Ne zaman iki kelimelere geçtim diye kafan karışmış olabilir. Aydınlatayım hemen geçmedin daha :) "Bıraaaak beni" olayından sonra 2 kelimeli bir cümle kurmadın ama haftasonu 3 kelimeli bir cümle kurdun :)

O da "Anne seni çoooooookkkkk...."
Devamı yok :)

Sen doğduğundan beri sana işaret diliyle "Anne Batu'yu çoooooook seviyorrrr" diye öğretmeye çalışıyorum. Ne zaman ki benden ayrı düşsen yada sesimi duyamayacak ama beni görecek yerde olsan bunu her zaman bil gör diye bunu işaret diliyle öğretmek istedim. O yüzden önce göğsüme vurarak "Anne" sonra seni işaret ederek éBatu'yu" sonra parmaklarımla daireler çizerek "çooooook" parmaklarımı birleştirerek dudaklarıma götürüp öperek "seviyorrrrr" demeyi öğretmeye çalışıyorum. İşte bu öğretinin bir sonucu olarak bana 3 kelimemi söyledin...

Anne seni çoooookkkk.......

Ben tamamlayayım istedim SEVIYORUMMMM!!!

Kipitap

2011-03-07T09:25:00.001+02:00

Tabii ki kitap :)

İlk lazımlık :)

2011-03-07T09:17:00.002+02:00

Uzun zamandan beri lazımlıkları almış sana bir şekilde onları tanıtmaya çalışıyordum. Zorlamadık hiç. Sadece nasıl kullanılıyor ve hangisini kullanmak istersin diye denemeler yapıyordum. Ikea dan aldığım kıpkırmızı plastik olanı sevdin ve arada sırasa "çişin var mı?" diye sorup seni üstüne oturtuyordum ama hiçbir şekilde çiş yapmıyordun.

Dün uyandıktan sonra biraz yatakta debelendikten sonra seninle :) hadi bezini çıkartalım dedi baban. Baban bezini çıkarttı ben de biraz oyalandıktan sonra "Batu çişin var mı diye sordum" sen de hı hı dedin :) Hemen seni kaptığım gibi tuvalete koştum oturttum ama sen pek oturmaya niyetli değildin :) Kalkmaya hamle yapınca ben de "bak anne de şimdi çişini yapacak" dedim geçtim karşına oturdum tuvalete ve "hadi Batu beraber yapalım" deyip biiiir ikiiii üççç diye saydım ve şıırrr şırrr şırrr diye seslendim. Bitti mi dediğimde evet dedin ve bir kalktın ki gerçekten ilk defa lazımlığına çişini yapmıştın. Sevincimi görmeliydin :) Mutluluktan gözlerim parladı, babaya bağırdım, seni alkışladım, afferinledim ve inanılmaz bir şaşkınlık ve mutluluk yaşadım. Şimdi yazıyorum da ne komik duyuluyor çişini yaptın diye mutluluktan uçtum :)

Neyse uzun lafın kısası hayatında ilk defa lazımlığı kullandın ve bence bu çok çok önemli bir andı :)

İki kelimeli cümle :)

2011-03-01T12:33:00.001+02:00

Şu sıralar çok güzel konuşmaya başladın... Konuşmaya başladın dersem öyle şiir roman şeklinde değil ama anlaşılır sözcükler anlaşılır komutlar....
2 gün önce mesela bana bir kitap uzattın ve "oku" dedin ki ben ve baban şok :) hiç ama hiç beklemiyorduk böyle anlaşılır bir komut. Ondan sonra da kitabın arka sayfası yırtılmış onu gösterip "yırtık" dedin. Biz daha da şok. Aslında çok güzel kendini ifade ediyorsun ama tabii ben cümleler beklediğim için hala sanki konuşmuyormuşsun gibi geliyor :)

Ama öyle güzel bir "annesiiiii" diyorsun ki ben mest :)

Neyse konumuz dünkü konuşma. Dün Sevil (bakıcın) izin izteyince ve babanın da işi olunca ben kaldım seninle :) Tam bir alemdik. Güldük oynadık kızdık ağladık herşeyi sonuna kadar yaptık. Aslında benim kızmam gereksizdi çünkü senin kendi şahsiyetini bazen ben kabul etmiyorum ve illa benim sözümün geçmesini istiyorum. Yemek yemek istemiyorsan zorla ağzına birşeyler tıkmaya çalışıyorum eh sen de doğal olarak istemeyince ya da bağırınca ben sana kızıyorum. Aslında kızmamam gerek biliyorum ve her seferinde yaptıktan sonra üzülüyorum ama bazen ben de dayanamıyorum illa benim istediğim olsun istiyorum. Daha dikkatli olmama gerek...
Neyse öğle uykusundan önce seni kucağıma aldım ninini söylemeye başladım ama sen kucağımdan kurtulmaya çalıştın. Ben seni hem sıkı sıkı tutuyorum hem de o sırada öpmeye koklamaya çalışıyorum (yani aslında sana tam işkence yapıyorum :) ) sen bana "bırrrraaakkkk" "beni" dedin. Nasıl şaşırdım aptallaştım bir an seni bıraktım sen kaçmaya çalıştın ama hemen kendimi toparlayıp daha da öpmeye sıkıştırmaya başladım :) Tam işkenceci anne :) Eh sen de doğal olarak bastın yaygarayı :) Neyse sonra o kadar güzel 3 saat uyudun ki ben de yanında dergi kitap okudum huzurlu ve sakin bir şekilde öğlemizi geçirdik.

Bu arada uyurken arada sırada gözünü açıp bakıyorsun, yanında ben uyuyor numarası yapıyorsam, yani gözlerim kapalı, sen de kapatıp gözlerini devam ediyorsun uyumaya :) Ayrıca elin de mutlaka bana, çıplak koluma, tenime değmeli. Eğer uzun kollu birşey giymişsem elini sokup içeri tenimi bulmaya çalışıyorsun :)
Bayılıyorum bu duruma çünkü ben de çocukken illa kulakla oynamalıymışım uyumak için. Ayrıca ben çocukken ablamla aynı odada uyurken hep "Dilek??" diye sorup odada hala var mı yok mu diye kontrol edermişim. Yani senin de elimi, kolumu tutma isteğin ve benimle aynı odada uyuma isteğini çok çok doğal buluyorum ve aynı ben diyorum :)

Not: Şu anda 23 aylıksın ama hala benimle (ve tabii ki babanla) aynı odada uyuyoruz. Sen yatağında biz yatağımızda ama mutlu mesut aynı odada. Bu sen istemeyene kadar da devam edecek bunu da buraya açıkca utanmadan sıkılmadan yazıyorum : ))

Yi

2011-02-14T11:44:00.001+02:00

Anne: Batuuuu annesi yesin mi seni?
Batu: Ih ıh
Anne: :(
Batu: :)
Anne: Batuuuu anne yesin mi seni?
Batu: Ih ıh
Anne: :(
Batu: :)
Anne: Batuuuu yiyiyim mi seni?
Batu: Yi

:))))))))))))))))))

Uykusuz bir gece

2011-01-26T11:11:00.002+02:00

Hastalıktan kurtulamadık bir türlü :(
2 haftadır önce ateş ile başlayan sonra nezle ile devam eden en sonunda da öksürük ve hırıltıya dönüşen bir hastalık hikayesi var. Önce ateşlenince korktuk ve ateş düşürücü verdik dedik altından ne çıkacak. Altından nezle çıktı. Burun akıntısı... Sonra o burun akıntısı göğsüne indi ve hırıltı ve öksürük geldi. Daha önceden bronşiolit yaşadığımız için korkmadık ve nasıl olsa evde nebülizatör var diye. Ama ne yazık ki onun da ilaçlığı olmayınca 4 gün yapmamız bir işe yaramamış hastaneye gidip 4 kere 10ar dakikadan buğu yaptık. 3 gün haftasonu evde sana iyi baktık ve iyileştin diye inanılmaz sevindik. Erken sevinmişiz çünkü dün gece çok kötü bir gece geçirdik (ben ve sen). Babanı saat 02:30da yan odaya gönderdim çünkü çoooook horluyordu :) seni de koynuma aldım ve sarmaş dolaş yattım :) uykun kaçtı ve saat 02:30dan 04:30a kadar uyanık kaldın. Birşey yapmadın sadece gözlerin açık bir şekilde elimde, kolumda, göğsümde, üstümde yattın :) Bu arada birara kafanı kaldırıp babanın yattığı yere bakıp "baba?" diye sordun ben de "uyuyor yan odada, bırak uyusun" dedim sen de elinle sus işareti yapıp şşşş dedin :)
Zaman çabuk geçti ve sen en sonunda uykuya daldın ben de sırtımı dönüp uyumaya çalıştım. Çok hafif bir uykuydu çünkü sürekli rüyanada inledin, ıhladın, pıhladın bir oraya bir buraya dönüp durdun. Ve en sonunda saat 06:00da birden çığlık atıp bağırdın ve uykuna devam ettin. Tabii ona uyku denilirse çünkü o çığlıktan sonra uykunda içini çekerek ağlamaya başladın. Nasıl içim gitti anlatamam. İnternetten okuduğum kadarıyla bu zamanlarda bebeğinizi uyandırmayın daha da korkar dediği için sadece kulağına "anne burada, anne yanında, anne seni seviyor" diye fısıldadım ve ninni söyledim. Biraz sakinleşince hadi son dakikalarımda biraz uyuklayayım derken saatin zaten 06:40 olduğunu fark edip boşuna uğraşmayayım dedim :)
İşte böyle uykusuz bir gece geçirdik. Biraz sarıldık, biraz horladık (ben dahil :)), biraz oynaştık, biraz öpüştük, biraz seviştik :)
En kısa zamanda iyi ol bebeğim....

Abara

2011-01-17T11:07:00.002+02:00

Şu sıralar yeni yeni kelimeler öğreniyorsun ve en sevdiğin kelime abara.

Yani araba :)

Haa bir de kuğbağ var :)

Bir konuşmaya başlasan o kadar çok şey söyleyeceksin anlatacaksın ki eminim bundan :)

Uyku düzeninde değişiklik- Ninni atmasyonu :)

2011-01-17T10:59:00.003+02:00

Öncelikle miminin gidişiyle uykuya dalmak biraz zorlaştı. Uyumaya çalışırken sürekli yutkunuyorsun (sanki ağzında emzik var da onu emiyormuş gibi :) ).
Eh üstüne bir de hastalık gelince burun tıkanıklığı boğaz tıkanıklığı daha da zorlaştırıyor herşeyi. Bunun üzerine sen mızmızlanınca ya da ağlamaya başlayınca ne yapacağımızı şaşırıyoruz babanla. Bir gün susturmak için ninni söyledim (Eskiden sen bebekken hep söylerdik ama sonra nedense vazgeçtik) ve birden sen sustun. Eh bunun üzerine son birkaç gündür ninni söylüyoruz. Babanın sesi güzel ninni de biliyor o güzel güzel söylüyor (ben bile uyuyakalıyorum :)) ama benim feci sesim ve hele bir de ninni bilmemem geceleri komik durumlar oluşturuyor. Sen bebekken bir ninni uydurmuştum. Nasıl uydurmuşsam hala aklımda kalmış ve artık geceleri sana bu ninniyi söylüyorum :)

Dandini dandini dastana
Danalar girmiş bostana
Kov bostancı danayı
Yemesin lahanayı
Lahanayı yapmak zor
Ben tencereyi sevmem
Düdüklüde yaparım
Hem de olur lezzetli

Feci uydurma bir ninni değil mi? Ve bunu her gece sana söylüyorum. Bakalım büyünce lahana yiyebilecek misin :)

Bronşiolit

2011-01-17T10:52:00.002+02:00

"Akciğerlerin İçindeki Küçük Solunum Yolları Olan Bronşiollerin İltihabıdır"

Evet ne yazık ki Batu bronşiolit oldu :(

Önceleri bir ateşle başladı herşey. Sağolsun bakıcımız Sevil beni endişelendirmemek için söylememiş ama 39 dereceyi görmüş. Sonra soguk su kompresleriyle indirebilmiş ama 2 gün boyunca sürekli bir 37,5 derece ateş vardı. Burun akmaya başlayınca hah dedim nezle oldu. Ama daha sonra yine bir ateş ve öküsürük başlayınca Afşin'in (doktorun) yolunu tuttuk ve ne yazık ki bornşiolit olduğunu öğrendik. Çok küçükken bir kere olmuştun o zaman da içimiz gitmişti babanla. Her öksürdüğünde her uykunda mırıldandığında canımızdan can gidiyordu. Aslında di'li geçmiş zaman konuşmamak gerek çünkü yine içimiz gidiyor yine canımızdan can kopuyor her öksürdüğünde. Nasıl garip bir duygudur bu, sana birşey olmasın kat ve katı bana gelsin ama sen iyi ol diye insan düşünebiliyor. Her hırıltı her yutkunma hepsi bizim canımızı acıtıyor :(
Günde 3 kere buğu yapıyoruz sabah akşam da ilaç veriyoruz bakalım umarım 1 hafta sonra Afşin'e gittiğimizde herşey geçmiş olsun...

Mimi Sorunu

2011-01-10T17:52:00.002+02:00

İlk günler iyi geçti. Uyumadan önce "mimi? mimi?" diye soruyordun ben sana "Ama sen onu çöpe attın" diyordum ve sen birşeyler söyledikten sonra bırakıyordun. Ama haftasonu artık ağlamaya başlayıp gözyaşı dökünce acaba doğrusunu mu yapıyoruz diye de düşündüm.
Bunu bırakmak zorundayız diye bir şartı yok ki. İnternette de, her yerde de, yazıyor uyumak için kullanıyorsa 3 yaşına kadar kullanabilir diye. O zaman biz neden inat ediyoruz bıraktırmaya anlamıyorum. Evet sen sadece uyumak için değil aklına geldikce istiyorsun ama....
İnsanlar yolda görünce "eee kocaman bebek hala emzik mi kullanıyor" diye soruyorlar. Ben onlara "sen neden çanta kullanıyorsun" ya da "benim özelime" yada en doğrusu "bebeğimin özeline neden karışıyorsun?" diye soruyor muyum?
Neyse anlayacağınız biraz gerildim bu mimiden dolayı üzülmelere. Bakalım daha ne kadar gidecek . Ya da daha doğrusu ben ne kadar dayanabileceğim senin bu üzüntüne....

Mimi'nin Sonu

2011-01-07T10:42:00.003+02:00

Dün Sevil (bakıcın) beni arayıp senin mimiyi son 2 saattir istemediğini söyledi. Şaşırdım ama arada çok güzel oyun oynadığın zaman mimiyi istemediğin zamanlar olduğundan fazla da üstünde durmadım.

Miminin ucuna karabiber sürmüş biraz sen de ağzına alınca "ıy uyyy öğğ" diyince "evet pis" demiş sonra da sen gidip mimini çöpe atmışsın. Atış o atış :)

Dün gece uyumada önce mimini sordun ama ben sana "eee Batucğum minini çöpe attın ya mimi çöpte burada yok" dedim sen "eeee mimi???" diye tekrar birkaç kere sordun hatta bayağı bir konuştun (tabii ben anlamadım dediklerini :)) ama "mimi mimi" diye 1-2 dakika konuştun. Ama inat ettim ve "yok canım yok çöpte" dedim ve bence harika birşey oldu ve sen mimisiz uyudun. Gece de mimi demedin. Evet uyandın elimi tuttun, kolumu okşadın ama mimi demedin.

Galiba büyüyorsun Batu :) Seni büyürken seyretmek çok güzel :)

Hadi bakalım miminin sonu geldi umarım bezin de sonu gelir :)

Demonstratif kişilik göstergesi

2011-01-07T10:07:00.002+02:00

Başlığı okuyunca ben de "Amanın bu nasıl bir ciddiyettir" dedim ama başka bir cümle aklıma gelmiyor yaptıklarını düşündükce :)

Şu sıralar canım biraz sıkkın. Teyzen, yani ablam, hastanede yatıyor ve ben öğlenleri çıkıp onun yanına gidiyorum. Hem kendime hem sana pek zaman ayıramıyorum bu sebeple ama haftasonu bunu telafi edeceğim.

Neyse teyzenin durumu yüzünden benim tabii ki canım biraz sıkkın, ve biraz da gerginim. Geçen gece eve döndüğümde babanla konuşurken biraz hararetlenmeye başladı konuşma. Kavga diyemem saçma bir olaydı, sesler bile yükselmedi, ama gerginlik oluşmaya başlamıştı. Ve sen yapacağını yaptın ve 21 aylık olarak kişiliğini ilk defa bu kadar demonstratif bir şekilde bize gösterip kulaklarını ellerine kapayıp başını sallamaya başlayıp naninaninaninani diye bağırarak kendi kendine şarkı söylemey başladın. Tabii biz babayla şok :) O anda bize "sizi duymak istemiyorum" "ne konuşacaksanız ya doğru dürüst konuşun ya da yanımda konuşmayın" mesajı verdin bu yaşında bizi hizaya getirdin ve biz babanla hata yaptığımızı anlayıp hemen sarıldık birbirimize. Hemen ben babanı öptüm öptüm sonra "gel Batucuğum seni de öpeyim" dedim ve seni de öptüm öptüm.
Şaşırdım ve asında çok çok gururlandım. Neden mi çünkü bu yaşta kendini dış etkenlerden korudun (dış etkenler bizim babanla sürtüşmemiz oluyor :)) çünkü bize doğruyu gösterdin ve kişiliğinin aslında ne kadar sağlam temellere oturmaya başladığını gösterdin. Seninle inanılmaz gurur duydum. Biliyorum ömür boyu hep negtaifliklerle karşılaşacaksın ama en azından kendini korumayı öğrenmeye başladın bile şimdiden, içimi rahatlattın.
Birtanemsin....

Öz EleŞtiRi

2010-12-29T14:24:00.003+02:00

Bunu yazıp yazmama konusunda çok kararsız kaldım aslında. Ama yazmak istedim. Herşeyin güllük gülistanlık olmadığını, aslında çocuklu hayatın ne kadar zor olduğunu anlatmak istedim. Biraz kendimi eliştirmek, biraz kendime durumu açıklamak, biraz da kendime çeki düzen vermek için yazmak istedim.

Belki anlamışsındır senden önce çok sosyal çok gezen birisiydim. Babanla her hafta en az 2 kere dışarda yemek yer, haftasonları oraya buraya gider, hafta içi arkadaşlarımla cinemaya giderdim. Sonra hamile olduğumu öğrendim ve inanılmaz sevindim (bakınız ilk yazılarım :)) ve Ayşe Öner kurslarına gitmeye başladım(k). Ve bebeklerdeki en önemli şeyin rutin olduğunu öğrendik. Her zaman aynı saatlerde yemek yemek, aynı saatlerde banyo yapmak, aynı saatlerde yatmak bebeklerde/çocuklarda huzuru sakinliği ve güveni getiriyordu. O yüzden seninle her yaptığımız bir saat çizelgesine uymaya başladı. Aynı saatlerde yemek yemek, aynı saatlerde banyo yapmak, tv seyretmek sütünü içmek ve uyumak. Bu rutini çok çok az değiştirdik hatta hiç değiştirmedik diyebiliriz ama bu rutin bize de ne yazık ki tekdüzeliği getirdi. Romantikliği götürdü. Evet sakinliği ve huzuru getirdi ama o sevgiliye karşı hissettiğin kalp çarpıntısını, o heyecanı götürdü. Artık babanla ne bir şekilde konuşabiliyor ne bir şekilde iletişim kurabiliyorduk. Çünkü seninle beraber ya ben uyuyor ya da ben uyanıksam baban uyuyordu.
Bu ilişkimizi yıprattı, ve yıpratıyor da...
Ayrıca o gezmeler o istediğin zaman istediğin yere gitmeler de kalmadı, kalamadı :)
Özgürlüğüm kısıtlandı.
Sonra bir de seni en güzelinden yetiştirme endişesi başladı. Hangi oyunu oynatsam da sana neler öğretse. Hangi oyun grubuna gitsem de gelişimini hızlandırsa, tamamlasa, pekiştirse. Nasıl davransam da çok mutlu olsan, efendi ve söz dinleyen bir çocuk olsan. Ne yapsam da mükemmel ya da en azından iyi bir anne olsam. Bu sorumlulukların (sıkıntıların) içinde boğuldum.
Çok soru var ama çok az doğru cevap. O cevapları da bulmak ayrıca bir iş.
Ve ben galiba sonunda çok yüklendim kendime. Herşey üst üste geldi. Mükemmel bir anne olmaya çalışmak, romantik ve iyi anlaşan bir karı koca olmak ve sosyalliğini yaşamak isteyen bir birey olmak bir şekilde aynı ben'e oturmadı. Belki de herşeyi zamana bırakmam gerekir. Belki de kendimi biraz rahatlatmam gerekir, yani sen eninde sonunda büyüyeceksin yani bu oyunla mı büyüsün yok şu oyunla mı büyüsün diye kafa yorarken bıraksam kendi bulduğun oyunlarla büyüsen en doğrusu olmaz mı. Belki her gece seni uyuttuktan sonra kendimi zorlasam ve uyuyakalmasam ve kalkıp babanla konuşmaya çalışsam. Belki arada kendime kaçamaklar ayarlasam birileriyle ya da yalnız ama biraz bazen kendimi uzaklaştırabilsem. Aslında ben sorularımın cevaplarını biliyorum problemlerimin çözümünü de biliyorum ama neden yapmıyorum işte onu bilmiyorum.
Biraz daha düşünmem gerek diyorum ama aslında düşünme sırası değil hareket geçme sırası şu an. Bunu yapmazsam ne ben mutlu olacağım ne de etrafımdakileri mutlu edebileceğim.
Bakalım zaman bana neler getirecek....

Bunu sana bir yargılama, ya da senin yüzünden bunlar oldu şeklinde değil hatta senin için saçımı süpürge yaptım al bak oku olarak değil de çocuk yapacaksan önce bunları oku düşün öyle yap demek için yazdım :) Birazcık da kendimi dinlemek için :)

Seni seviyorum tatlım

YıLbaŞı EğLeNceSi

2010-12-29T14:03:00.004+02:00

29 Aralık 2010

Bu haftasonu Iraz tüm oyun gruplarını toplayıp bir yılbaşı partisi düzenledi.

Çok eğlendik biz. Önceleri daha ortalıkta pek kimse yokken etrafta dolaştın beni hiç tınlamadan oraya buraya gidip inanlarla kaynaştın ve etrafta dans ettin. Açık büfe olan yerde pilavın içindeki kocaman kağığı alıp yaladın :) insanların elindeki yemeklere musallat oldun ve acaip keyifle kara tahta önünde oynadın.

Aslında bu yazıyı yazmamın sebebi kendine o kadar çok güvenen bir bebeksin ki, pardon aslında bebek demek yanlış artık kocaman adam olsun aslında :) etrafta öyle bir özgüvenle dolaştın ki hiç arkanı dönüp de annem geliyor mu benimle diye bakmadın :)

oynayan çocukların yanına gidip oyuna katıldın yada cocuklarına mama yediren adamın yanına gidip ilgi ve mama istedin.

Seninle aslında inanılmaz gurur duydum çünkü çoğu çocuk annelerinin dibinden ayrılmıyorken sen hic çekinmedin hiç beni aramadın kendince dolaştın.

Sonra etraf çok kalabalık olmaya başladı ve oyunlar oynanmaya başladı. Sen bayagı bir eğlendin, keyif aldın ama bir süre sonra sana çok gelmeye başladı ve ağlamaya başladın. Seni hemen alıp arka oyun odasına götürdüm ve orada gecemizi sakin ve huzurlu bir şekilde bitirdik.

Bu arada oyunlar oynanırken bir çocuk birden üstüne atlayıp boğazına sarıldı ve berbaer yere düştünüz, o kadar korktum ki canın acıdı ya da korktun diye müdahelede bulunmak istedim ama sağolsun çocuğun annesi uçarak gelip kendi oğlunu alınca ve senin de bu durumdan acayip eğlendiğini görünce rahatladım ve olayı kendi haline bırkatım.

Batu ne alem çocuksun; diğer çocuk üstüne atladı seni boğmaya çalıştı yere yığdı ve kaltığında yüzünde kocaman bir gülümseme vardı :)

Seni bazen bu yüzden çok seviyorum çünkü art niyetin yok yani o çocuğun oyun oynadığını sandın ve bunu keyifle neşeyle karşıladın :) Ne kadar saf ne kadar temizsin daha Batu...

Seni seviyorum tatlım

Uyku harikaları - Uyku öncesi ritüelleri - Uyku Sevişmesi

2010-12-15T11:52:00.002+02:00

15/01/2010
Dün gece yine yapacağını yaptın :)

Ikea'ya gittik sana birşeyler almak için. Şu sıralar Montessori eğitimine takıldım o yüzden sana plastik çatal bıçak seti, ve oyuncaklarını koyup totalde görebilmen için derli toplu duracak bir raflı dolap aldık. Umarım seversin :)

Ama anlatmak istediğim akşam seninle yatakta uyku öncesi ritüelin :)

Eğer pek uykun yoksa önce şirinlikle başlıyorsun. Annesiiii anne anne diye adımı sayıklıyorsun, sonra emziğini çıkarıp beni öpüyorsun, ben de tabii dayanamayıp karşılık veriyorum, efendim canım diyorum efendim birtanem diyorum :) sonra oyunların devam ediyor ve kolumu okşamaya başlıyorsun, oradan ellerini yüzüme koyuyorsun ve yüzümü avuçluyorsun sonra orası olmadı gıdığımın altına koymaya çalışıyorsun. Sonra baktın o kadar dokunmak yetmiyor üstüme çıkıp üstümde yatıyorsun. Kafanı (alnını) dudaklarıma koyup bastırıyorsun ve zorla kendini öptürtüyorsun :) Sonra kafanı kaldırıp gözlerimin içine bakıyorsun emziğini çıkarıp dudaklarımdan öpüyorsun. Sonra hoop emzik yine ağıza kafa yine dudaklarıma oradan da göğsüme. Bu oyunların bir 5-10 dakika sürüyor herhalde :)
Sonra yoruluyorsun ve kafanı omzuma koyup bedenini bana yaslayıp yavaş yavaş uykuya dalıyorsun.
Bu ritüellerin o kadar keyifli o kadar duygu dolu oluyor ki ben mest oluyorum :)
Hep diyorum ve galiba hep diyeceğim günün en güzel saati seni uyutmaya çalıştığım saat :)
İyi geceler bebeğim :)

Mükemmel Ter Kokusu

2010-12-13T09:27:00.002+02:00

13 Aralık 2010
Dün gece baban yan odada yattı. Benim işime geldi çünkü biiiir çoook horluyor ikincisi ise ben seninle aynı yatakta uyuyabildim :)
O kadar büyük yatakta gelip sırtıma yatabilen bir tek baban var sanıyordum ama o yeteneği senin de aldığını dün gördüm :)
Öncelikle o kadar güzel uyuyorsun ki... Derin derin nefes alıyorsun, arada mırıldanıyorsun ama en güzeli ensen ve boynun sıcaktan terliyor ve o kadar güzel ter kokuyorsun ki. Geceleri bazen uyanınca eğilip bu kokunu içime çekiyorum. Galiba dünyanın en güzel kokusu bu....
Keşke bazen bu kokuyu hapsedip istediğim zamanlar koklayabilsem diye düşünüyorum. Çok isterdim. Gün içinde işteyken seni inanılmaz özlüyorum. Web cam den seni seyrediyorum ve çok daha çok burnumda tütüyorsun....İşte o zamanlar o koku yanımda olsa da onu koklayabilsem diye düşünüyorum.
Neyse dün gece uyumadan önce kokunu uzun uzun içime çektim. Yanağını öptüm, yanağımla seni okşadım. Sonra da elini tuttum ve uyudum. Tabii deliksiz değildi bu uyku :) Önce sen geldin üstüme yattın, seni ortaya ittirdim üstünü örttüm ve uyudum. Sonra sen döne döne uyudun ve ayaklarını sırtıma dayadın ittirip durdun :) Seni ortaya ittirdim üstünü örttüm ve uyudum. Sonra sen mırıldandın elimi aradın beni aradın ve yüzümü okşadın kolumu okşadın ve bana iyice sokuldun. Seni ortaya ittirdim üstünü örttüm ve uyudum :) Bütün gece böyle gitti :)
Şikayet mi ediyorum? Hayır asla cünkü ben hep dokunmatik bir çocuğum olsun istedim. Ve sen en dokunmatik cocuksun gördüğüm. Kucağımda otururken kolumu okşuyorsun, uyumadan önce ellerini gıdığımın altına sokuyorsun, bazen yüzümü ellerinin arasına alıyorsun, bazen de illa bir yerin değsin bana diye bana yaslanıyorsun. Yani istediğim oldu ve mükemmel dokunmatik bir çocuğum oldu :)
Seni seviyorum tatlım...

Takla

2010-12-13T09:21:00.002+02:00

Bugün 13 Aralık 2010.
Artık yazılarıma tarih atmaya karar verdim çünkü ne olur ne olmaz bilgisayarda tarihler karışır ne zaman ne yazdım bulamam diye bunu yapmaya karar verdim.
Batu günden güne dilleniyorsun, minik minik konusuyorsun. Bizim söylediklerimizi tekrarlıyor kendince uzun uzun birşeyler anlatıyorsun. Hele ki anlatırken heyecanlanıp ellerinle anlatmaya calısmıyor musun, mimiklerini de o kadar abartılı kullanıyorsun ki ben kopuyorum. Çok komik, karşımda minik bir insan ellerini kollarını sallayarak konuşuyor ve hiçbirşey anlaşılmıyor :)
Neyse asıl konum aslında senin 20 aylık oldugun halde mükemmel bir şekilde takla atıyor olman. Her banyodan sonra akşam yatakta çıplak olarak zıplıyor, azıyorsun, sonra birden aklına geliyor ve mükemmel bir şekilde takla atıyorsun. Bu yaşta takla atmak normal mi sanmıyorum, bazı cocuklar ilkokulda bile takla atamıyor, ama sen o kadar kolay yapıyorsun ki :) Harikasınnnn!!!
Biraz daha büyüyünce bakalım seni bir jimnastik okuluna (kursuna) götürmeyi çok istiyorum.
Kocaman öpüldünnnn

A N N E :) ve uyku ritüelimiz

2010-11-30T10:17:00.003+02:00

Uzun zamandır anne yerine nene oldum :) Bir ara acaba inada mı bindirdi neden anne demiyor diye düşündüm. Sonra yok yok diyemiyor galiba dedim. Ama bu hafta sonu oyun grubunda bir bebek anne deyince senin de dudaklarından anne döküldü :) Ağlamaya başladım desem :) Feci rezil oldum annelerin ortasında bütün bebekler konuşmaya başlamışken sen daha sadece tek tük kelimeleri kullanıyorken anneye ağlayan bir anne :)
Nasıl duygulandım nasıl hoşuma gitti :)
Anne olmak çok zor. Hele senin gibi yerinde durmayan her saniye oradan buraya koşturan düz duvar tırmanan bir bebekle hiç ve hiç kolay değil.
Tüm gün koşturmaktan tüm gün aman birşey olmasın diye uğraşmaktan yorgun düştüğümde en büyük zevkim ne biliyor musun? Seni koynuma alıp o terden sırılsıklam misss gibi ter kokan enseni öpüp koklayarak beraber uykya dalmamız.
Her gece seninle yatıyoruz sana sarılıyorum sen ellerini gıdığımın altına sıkıştırmaya çalısıyorsun, yok orasını beğenmezsen kolumu okşamaya başlıyorsun :) Sonra bir ara emziğini çıkarıp bana dudaklarımdan bir öpücük veriyorsun ve sonra yine ellerimi nereye koysam diye uğraşırken yorgun düşüp uyuyakalıyorsun :) Bence günün en güzel zamanı işte bu zaman. İnsanların bir gülücüğe herşey değer diyorlar ya işte benim için bu uyku ritüelimiz herşeye değer :)
Pek bir seviyorum seni tospi :)

Ahhh Deniz :)

2010-10-18T13:50:00.002+03:00

Bu arada Tombul Peri blogum üzerinden çooook tatlı bir aile ile tanıştım. Deniz'in Mutfağı'nın yazarı ve güzeller güzeli 3 kızı :). Bir ailenin 3 kızı da güzel olur mu? Olurmuş onu gördüm. Bu kadar içten, sevimli, neşeli, ve eğlenceli bir aile daha görmedim. En minikleri Deniz ise benim gönlümü feth etti. İlk buluşmamızda kiş vardı, annesi Deniz'in eline bir kiş tutuşturdu bütün gün onu yemeye çalıştı ve hiç sesi çıkmadı. İkinci buluşmamızda annesi bize pizza yaptı. Bir dilimi eline tutuşturdu ve önce kendisininkini sonra emekleyerek masanın üstünde ablasının bırakığını yedi. Bu kadar sessiz, sevimli, dertsiz bir bebek hiç görmemiştim. Tabii yemek yemesi ve bu sakin hali beni kalbimden vurdu ve ben onu sana almaya karar verdim. Hatta resimlerinizi bile çektim :)

Mimi ve oyun grupları

2010-10-18T13:16:00.002+03:00

Öğrenilen kelimelerin devamı geliyor :) mimi :) ne anlama geliyor diye düşünürsen tabii ki emzik , başka ne olacak?
Bu arada 2 haftadır oyun grupları başladı cumartesi günleri. Iraz abla geliyor ve hep beraber oyunlar oynuyoruz. İlk hafta kaselerden boncuk boşaltma & doldurma ve ayrıştırma oynadık. Hayvanların resimlerinden çıkardığı sesleri öğrendik. Küçük şeffaf kavanozların içine (kumbara gibi bir girişten) düğmeleri attık. Bu hafta ise parmak boyası yaptık (bakınız resimlere :)) balık tuttuk oltamızla ve krapon kağıtlarından hediyeleri açtık. Acaba senden daha çok ben mi eğleniyorum bu oyun gruplarında merak ediyorum :)
Haaaaa kelimeler arasında neeeeeee de var pardon haksızlık etmeyeyim sana şimdi :) Baban ya da ben birimiz ne deyince hemen sen de gayet aksanlı bir şekilde neeeeeeeee diyorsun :) nasıl hoşumuza gidiyor anlatamam.
Geceleri sarılacak uyuyoruz bu arada :) nasıl güzel bir duygu anlatılamaz. Bana doğru dönük yüzümü iki elinin arasına alınca dile benden ne dilersen oluyorum. Tatlım seni çok ama çok seviyorum :) iyi ki yapmışım(ız) seni :)
Nenne

Nenne

2010-10-11T16:09:00.002+03:00

Evet baba'dan sonra anne yerine çıkan kelime :) Nenne. Önce anlamadım, baba dedikce ıh ıh an-ne dedim ve sen sonunda nenne dedin. Hıh diye bir kaldım ne demek istedin acaba diye baktım ve yine an-ne dedim. Cevap aynıydı nenne. Şimdi baban benimle sürekli dalga geçiyor flinta gibi bir baba ve nene olan bir anne :)
Ah be oğulcuğum bula bula bana nene mi demeyi uygun gördün :)

BABA

2010-09-23T16:55:00.002+03:00

O kadar zaman oldu ki yazmayalı. Arada ne yaptın anne desen kendimce bir iş kurmaya çalışıyorum. Sen büyüdüğünde Tombul Peri kalır mı yoksa bir hevesti sadece geçti gitti mi olur bilmiyorum ama şimdilik Tombul Peri için uğraşıyorum :)
Sende ki değişiklikler ne diye sorarsan 18 aylık oldun :)
Şimdi baktım da en son yazıyı 1. yaşgününde yazmışım... Bayağı bir ihmal etmişim yazmayı, özür dilerim...
6 aydır yazmıyorum ve sen 85cm oldun ve 11,4 kilosun. Haftasonu seni doktoruna götürdük ve bu ne tatlı ve değişik birşey olmuş diye Afşin seni bayağı bir sıkıştırdı :)
Yürüyorsun, koşuyorsun, tırmanıyorsun, bağrıyorsun, "neeeeee" diyorsun "kaga" (karga) diyorsun köpek görünce "havhav" kuş görünce "kaga" :)
Yazmamın asıl sebebi ama bu haftasonu BABA dedin :) anne demeni tabii ki tercih ederdim :) ama ne yapalım ona bile çok sevindik... babanın sırtına çıkmış takılıyorken BABA dedin.. önce biz şaşırdık ve öylesine söylediğini düşündük... sonra ben sana "batu hani baba?" deyince babanı gösterdin ve güldün :) o anımızı düşünebiliyor musun :) babanın ve benim gözlerimiz doldu sürekli baba baba deyip durduk ve inanılmaz mutlu olduk... çok çok güzel özel bir andı bizim için :)
Bu arada 2 gün sonra nene dedin bunu biz (daha doğrusu ben :)) anneye yorduk (belki de benim için züğürt tesellisi :))
Bu ara içinde bir de tatil yaptık seninle (pardon 1 tatil sensiz yaptık ve ablam, dilekoş teyzen, sana 14 gün baktı) bir de seninle İzmir'e Zeynep arkadaşımın yazlığına gittik. Bir gün dışında (Aman Allahım o gün neydi hatırlamak bile istemiyorum :)) beni hiç üzmedin yormadın ve hep mutlu bir bebektin.. bunun için de teşekkür etmek gerek :)
Tatil resimlerini ayrıca yayınlayacağım bu arada
Şimdilik BABA demeni yazmak istedim :)
Kocaman öpüldün
Nene :)

Batu 1 yaşında

2010-04-01T09:04:00.000+03:00

Eveeet sonunda gün geldi çattı ve bu bebek ne zaman büyüyecek diye beklerken bir bakmışım Batu 1 yaşına geldi :) Geçen gün bir film izliyordum ve kücücük bir bebek gördüm ve kendimi bile hayrete düşürecek sözler ağzımdan dökülüverdi “ ayyy küçük bebek özledim ben” :))) beni bilenler bilir ben pek bebek cocuk seven tarzda değildim… sokakta, dışarı mekanlarda bazı insanlar bebekleri durdurup sever ya işte ben de tam tersi hiç bakmazdım bile… tabii ki Batu’dan sonra bu değişti ama yine de kimsenin çocuğunu durdurup hala sevmiyorum :)

Neyse pardon konudan saptık :) Konum Batu’nun yaşgünü…. Öncellikle bu günün çok özel olmasını ve güzel olmasını diledim, bu yüzden konuklarıma mutlaka hatıra olacak birşeyler vermek istedim… eh şeker işi olayın içinde olunca bende dedim ki Batu şekeri olsun ve tabii ki olmazsa olmazlarımdan lollipoplar olsun dedim :) Batu’nun davetiyesini hazırlarken Deniz bana neden birkaç resim beraber koymuyorsun dedi bunun üzerine kolajım ortaya cıktı… hayatımdaki ilk foto kolajdı ama o kadar hoşuma gitti ki :)

Sonra bu kolajı şekerlerin kutusuna da koyayım dedim :) bu arada lollipoplar boş kalmasın diye kolajda kullandığım resimleri tek tek lollipoplara yapıştırdım.

Tabii bu arada masa da çok önemliydi o yüzden masaya hediyelerimiz dizdim, bir hafta önceden araştırıp bulduğum (sağolsun Zepi buldu aslında :)) 1 şeklindeki balonları astım renk olsun diye masaya badem şekerleri de koydum ve heyecanla cupcaklerimi ve pastayı bekledim :) Eh tabii onlar da geldi ve masam benim için mükemmel oldu :)

Haa unuttum flamaaaaa :) Eminönünde o kadar yer dolaştık ki, o kadar dükkana girdik ki Happy Birthday yazısı bulalım diye ve ne yazık ki o kadar feci zevksiz ve çirkin şeyler gördüm ki kendim yapmaya karar verdim. Burada aslında Suat’ın hakkını yememek gerek Suat yazıları yazdı ben kestim ve Emral ve Suat ile beraber hazırladık :)

Gelelim o güne :) Sabah her zamanki gibi neşeyle kalktın… her sabah yatağında uyandığında insan güler mi evet sen her uyandığında bir keyif cığlığı ile ve gülümsemeyle uyanıyorsun :) kahvaltıdan sonra koşturma başladı… suat cikolata şelalesi için meyve almaya gitti (bu arada ne yazık ki çikolata şelalesi çalışmadı bakınız alttaki resim :) sonra pastayı almaya gitti (Nesrin hanım’a buradan tekrar teşekkürler :)) sonra da yeni gelen televizyonunu taktı :) şimdi bu da nereden cıktı diyebilirsin baban bir gün önceden kendine dogum günü hediyesi yaptı ve bir led tv aldı :) o sırada ben hem dekorasyon hem yemek hem de saçımı yaptırmak için koşturuyordum :)

Neyse ilk misafirler gelmeye başladı ve curcunaya start verildi :) Keyifli ama bir o kadar koşturmalı bir gündü :) ama iyi ki yapmışız Batu bunu senin için çünkü benim için yaşgünleri çok önemli ve senin birinci yaşgünün olması benim için çok daha özeldi :) Bu arada inanılmaz çok da hediye geldi bunu da arada söylemeden duramayacagım :) ha bir de sen çok usluydun hiç ama hiç ağlamadın hiç mızmızlanmadın çok efendi çok keyfiliydin bunun icin de sana teşekkür ederim :)

Tatlım benim iyi ki doğdun ve iyi ki varsın hayatımda :) Ilk başlarda ikimiz icin de zor olsa da hem hayata hem de beraberliğe alışmak, hayatıma inanılmaz bir anlam kattın… hem zorlayan hem sevilen oldun… hem keyfim hem kamçım oldun… seni ne kadar sevdiğimi sözler anlatamaz, benim icin ne ifade ettiğini benden başka kimse bilemez :) seni inanılmaz seviyorum IYI KI DOĞDUN BIRTANEMMMM

Batu'yla ilk yaş günüm

2010-02-24T10:46:00.002+02:00

Şimdi dikkatimi çekti de sürekli "ilk"lerden gidiyorum :) ama galiba Batu hayatımıza girdiğimizden beri çok ilk yaşadık ve daha çok ilk yaşayacağız :) Anlattığım uykusuz tek gece olan diş gecesi tam 8 Şubat'ta oldu.. bu kadar kesin nerden biliyorsun diye sorarsanız ertesi gün ben Suat ile doğum günümü kutlamak için randevulaşmıştım ama o uykusuz geceden sonraki gün geceyi iptal etmeye karar verdik :) daha doğrusu haftasonuna atmaya karar verdik :) peki ne yaptık diye sorarsanız akşam evde buluştuk Suat ve Batu ile :) Suat çok güzel bir şekilde salonun ışıklarını kapamış her yere mum yakmış Batu kucağında beni karşıladı :) sonra her zamanki rutinimiz önce Batu'nun yemeği sonra banyosu sonra uyutması rutinini yapıp o yattıktan sonra KFC ısmarlayıp güzel bir kırmızı şarap açıp tv önüne geçip star wars seyrettik :) ne kadar romantik bir geceydi anlatamam :) yoo şaka değil gerçekten... dünyanın en güzel hissi oğlunuzun içerde sakin ve huzurlu uyuduğunu bilip siz eşinizle salonda keyif yapıp şarabınızı yudumlayıp en sevdiğiniz yemeği yerken dvd seyretmek... kesin denemeniz gerek ben tavsiye ediyorum çünkü galiba hayatımın en sakin huzurlu ve keyfili yaşgünüydü o gün... teşekkürler tatlım :) her ikinizde :)

Yürüyoruz desem inanır mısınız?

2010-02-24T10:36:00.004+02:00

Evet ilk dişin heyecanına kapılmışken Batu bir haftasonu bir arkadaşıma misafirlikte yürümeye başladı... kendi fark etmeyerek adımlarını attı ve bana 3 adımla geldi emziğini aldı :) tabii ondan sonraki zamanı hayal edebilirsiniz... 3 kız onu yürütüp kameraya almak icin ne maymunluklar yaptı :) 2 saat boyunca sürekli onu yürütmeye çalıştık "hadi tatlım bir de kameraya yürü" demekten dilimiz pelteleşti ama beyfendi ıh ıh yürümedi :) sonraki zamanlarda minik minik denemeler yaptı kendi kendine... koltuktan kalorifere yürüme denemesi, koltuktan tv ye yürüme denemesi derken bayağı bayağı yürümeye başladı bizim velet.. hele ki bir de babasını kapıda görüp heyecanlanıp ona doğru yürümeye kalkışınca inanılmaz sevindik... eh diş biraz geç çıktı ama yürümede hızlıyız :)

Ilk diş

2010-02-24T10:29:00.002+02:00

Ilk diş ne zaman çıkar diye herkes çok merak eder... bazılarının üçüncü ayında başlar (benim bir tanıdğımın oğlu 3,5 aylıkken başladı 10 aylıkken miniğin 6 dişi vardı :)) bazıları hatta doğumda dişli doğar... ama benimki bu zamana kadar dişsizdi :) "ne zaman çıkacak acaba", "aa her şeyi ağzına sokuyor dişi çıkacak herhalde", "salya akıtıyor diş geliyor" derken bu zamana kadar 10 aylığa kadar hiç dişimiz çıkmadı... taa ki 2 hafta önceye kadar... bir gece çok ağladı Batu uyurken bile inliyordu ki senin ağlaman çok nadirdi... canın acımadığı sürece ya da aç olmadığın sürece pek ağlamazdın... bu yüzden kesin diş çıkarıyoruz dedik... o gece bayağı bir hırpalandı ama ertesi gün elimize alt ön dişlerden birinin çentiği takılmaya başladı :) ve işte ilk dişimiz 10 aylıkken bir gece sıkıntıyla ama ne ateş ne mızmızlık hiçbirşey görmeyerek geldi :) şanslıyız demem gerek bazılarının ne kadar zor atlattıklarını biliyorum bu zamanı... ve Batu yine her zamanki gibi bizi hiç üzmeyerek, hiç yormayarak ilk dişini çıkarttı... diş perisini şimdiden heyecanla bekliyorum eheheh...

Öperek uyutma buna denir

2010-01-08T10:04:00.002+02:00

Uyutma seanslarımızı anlatmak istedim... en en baştan başlayalım :) ilk doğduğunda zaten uyutmakla bir sorunumuz yoktu hep uyuyordun :) ama sonraları aksam saatlerinde aglamaya başlıyordun (ki bu yeni doğanlarda normalmiş) ve seni sakinleştirip uyutmaya çalışmak için yatakta yanında durarak ve elimizi sırtına koyup pışpışlayarak uyutmaya çalıştık.. pek başarılı olduğumuzu söyleyemem :) daha doğrusu baban için başarılı bir metod idi ama benim için kabusdu... sen ne zaman ki ağlamaya başlayınca ben de ağlamaya başlıyordum ve bu boyle sürüp gidiyordu... tabii sen ağlayınca ben agressiv oluyordum ve babanla sürekli kavga ediyordum :) sonunda bunun böyle gidemeyeceğine karar verdim ve nasıl olsa gündüzleri bakıcın Sevil seni kucağında uyuttuğunu bildiğim için kucağımda uyutmaya başladım... nasıl başarılı olduğumu anlatamam... ama başarıdan çok galiba günün en güzel saatlerini yada abartmayayım dakikalarını yaratmaya başladım... önce seni baban yıkıyor ki bu her gün oluyor :) sonra ben seni yağlayıp giydirip masal okuyorum (hep aynı masal Gülliver ve Ali baba) sonra da seni kucağıma alıp sakin sakin müzik dinleyerek uyutuyorum... müzik deyince aklıma geldi seni ilk öğrendiğim günden beri göbeğime kulaklık koyarak Baby Einstein CD sinden klasik müzik dinlettirdim... ne zaman ki hastahaneden gelip seni susturamayınca geceleri bu müziği açıyorduk ve sen mışıl mışıl uyumaya başlıyordun... işte hala o CD ile uyuyorsun :)... ama asıl konumuzu kaçırdık... sen kucağımda huzurlu huzurlu yatarken gözlerini sürekli öpüyorum yada yanağımı gözlerinin üstüne dayıyorum ki gözlerin kapansın ve uykun gelsin :) bu o kadar güzel bir duygu ki sen de hiç itiraz etmeden sakince yatıyor benim öpücüklerime karşılık keyfili bir şekilde uykuya dalıyorsun... günün işte en huzurlu en güzel dakikaları onlar oluyor :) öperek uyutmak da buna deniyor :) bu arada son zamanlarda sol elinin işaret parmağını illa ağzıma sokmaya çalışıyorsun... önceleri evet alıyorum oynuyoruz ama sonra sen bir tırmıklıyorsun beni ve yüzüm çizik oluyor ve canım acıyor... o zaman parmağını almıyorum ağzıma ama senin inatla onu sokmaya çalışman beni o kadar güldürüyor ki yine eninde sonunda ağzıma alıp oynuyoruz :) bu zamanları asla hiçbirşey ile değiştirmem :)

Noel Batu

2010-01-08T09:53:00.002+02:00

Batu ile ilk yılbaşımız sakindi... Gün içinde ben annemlerdeydim Batu azdı, oynadı, yemek yedi, sonra da bayagı bir uzun süre uyudu :) sonra da Suat'ın annelerine gittik... önce yemek yedik sonra da Batu Jack ile oyunlar oynamaya başladı... aslında pek interaktif değildi ama Jack onu bayagı bir eglendirdi oyaladı :) saat 10 olduğunda hepimizin gözlerinden uyku akıyordu :) eve gittik Batu hemen uyudu Suat ben hastalanacagım diye yatağa düştü ben de tv önünde takıldım... saat 12de uyuyan Suat'a bir öpücük kondurdum oğluşumun yanağını sevdim ve ben de yattım :) galiba bundan sonra ki yılbaşılarımız hep böyle geçecek, yaşlanıyoruz her yıl :) en güzeli batu'nun bu güzelim fotosu :) mucuk birtaneme

Sünnet

2009-12-07T17:03:00.003+02:00

Aman Tanrım o ne gündü :) herşeye baştan başlayayım... bizim dileğimiz Batu'yu hemen doğduğunda sünnet ettirmekti.. fakat Afşin (doktorumuz) erken doğduğun için izin vermedi.. dedi ki ilk 6 ay geçsin ondan sonra bakarız... biz de bunun üzerine son doktor kontrolünde yani 31 Ekim 2009 Afşin'e sormaya karar verdik yaptıralım mı yaptırmayalım mı diye... sabah gittik muaynemizi olduk sonra bizi cerraha gönderdi... bu arada Suatla cerrahı beklerken ben Afşin'den reçeteleri almadığımı fark edip babana dedim ki "sen burada bekle sıramız geldiğinde göster doktora ne zaman yaptırabiliriz diye sor sadece" dedim ve yukarı çıktım... ben doktoru beklerken baban 5 dakika sonra geldi ve dedi ki biz işleme başladık anestezik kremi sürdük bile 10-15dk sonra oğlumuz sünnet olacak... benim şokumu düşünebiliyor musun? ne benim annemler ne Suat'ın anneleri kimse bilmiyor... ben bile sünnetten 10dakika önce öğrenmişim oğlumun sünnet olacağını :) apar topar acilde bir yere alındık... Batu gayet sakin yatıyor hatta biraz da mayışmış... dedik doktor tamam müdahele odasına alalım... bu zamana kadar herşey iyi gidiyordu... fakat müdahele odasında işleme başlayınca ben ağlamaya başladım... Suat Batu'nun elini tutuyor ve gayet cesur bir şekilde işlemi izliyordu... sonra sen ağlamaya başladın... nasıl bir içten ağlama nasıl bir canının acıdığını gösteren bir aplama... doktor canı acıyamaz her yerini uyuşturdum diyor ama sen ağlıyorsun ben ağlıyorum feci bir can sıkıntısı oldu... sonra birden Suat bana döndü ve yüzünün bembeyaz olduğunu fark ettim... tansiyonu düştü ve bayılma noktasına geldi... doktor da bunu fark edip babana siz bırakın çocuğu yere oturun ve dizlerinizi kendinize çekin dedi... zavallı adam benle mi ilgilensin sünneti mi yapsın yoksa bayıldı bayılacak babaya mı baksın şaşırdı :) neyse Suat yere oturdu ben Batu'nun elini devr aldım ama hiçbir şekilde bakamıyorum bile... doktor da gerildi biz de gerildik ve sen ağlamaya devam ettin... sonunda işlem bittiğinde herkes durumdan nefret etmişti... sen galiba doğduğundan beri bu kadar ağlamamıltın... ben galiba bu kadar üzülmemiştim... ilk 2 gün sana fitil ile ağrı kesici vererek uyumanı sağladık ki ilk günlerde o acıyı hissetmeyesin diye.. zaten sürekli uyudun... evet uyanınca ilk gün biraz ağladın biraz mızmızlık yaptın ama onda bile her zaman cesur ve her zaman sakindin... 3-4 günde geçer dediler ama bence biz teknik bir hata yaptık ve senin tam emeklemeye başlarken yaptırdık bunu... yani sen sürekli göbek üstünde yerde sürünürken nasıl iyileşebilirdin ki... tabii ki 3-4 gün değil ama 1,5 hafta sonra düzeldi herşey ve "Oldu bitti Maşallah" oldu :)
Not1: Cesaret belgen hala odada asılı :) seninle gurur duyuyorum tatlım
Not2:Resim cektirmedik hic çünkü o gün o kadar canım acıdı ki hatırlamak bile istemedim anımsamak bile istemedim

Ilk hastalık

2009-12-07T16:09:00.002+02:00

Önceleri hafif bir burun akıntısıyla başladı... tabii ki anneden babaya "yok sen cocugu çıplak gezdiriyorsun" babadan anneye "yok sen çocugu sürekli caddede dolaştırıyorsun" suçlamalarıyla biraz hırıltılı nefese döndü...şansımıza ateş çıkmadı ama tam 3 gün sonra atlattık derken bir öksürük bir bonşiolit başlangıcı bizi mahvetti... bizi diyorum çünkü Batu her öksürdüğünde her hırıltısında sanki bizim ciğerimiz parçalanıyor sanki bizim canımız acıyordu... Afşin'e götürdük (doktorumuz) ama merak etmeyin dedi ve buğu yapın günde 3 kere dedi... bu kadar cesur bu kadar mülayim bir çocuk olamazdın Batu... buğu zamanı hiç mızmızlanmadın... öksürük zamanı hiç ağlamadın... mükemmel sakin bir bebeklik yaptın... tabii 2 gece seni aramıza aldık yatırdık babanla...her dönüşünde her kıpırdanmanda uyandık baktık iyimisin diye... biraz zor geçti bizim için bu günler ama tanrıya şükür atlattık... bundan ne mi öğrendik :) seni fazla çıplak dolaştırmayacağımızı ve seni fazla yorup caddede oradan buraya sürüklemeyeceğimizi... değil mi babası ;)

Ilk Bayram

2009-10-09T14:38:00.002+03:00

tatlım seninle ilk bayramımızı kutladık... ilk şeker bayramında harçlık (ilk harçlığını arkadaşım zeynep'in annesi yüksel teyze verdi, sonra babam, sonra Hüseyin eniştem-nikah şahidim- ve en son büyükbaban verdi), bir eşofman seti ve bir kumbara içinde bardak aldın... elini uzatanın elini tutup ağzına götürdün bir nevi el öptün ve keyifle ilk ma aile bayramımızı gecirdin :) dilerim her bayramın böyle keyifli hep beraber gecer bonbon :)

Ilk düşüş :(

2009-10-09T14:30:00.001+03:00

Ilk düşüş… düşündükçe hala kalbim sıkışıyor… aslında uzun zaman oldu yazmayalı… Batu şu anda tam 6 aylık 2 haftalık.. bayağı bir büyüdü 8 kilo oldu ilk hastalığını geçirdi (nezle ve bronşit), ilk bayramını geçirdi, ilk kahkahasını attı, yarı katı gıdalara geçti, ve dadada bıbıbıbı konuşmaya başladı… aklımda aslında bunların hepsini tek tek yazmak vardı fakat zaman o kadar çabuk ilerliyor ve ben onu bir türlü yakalayıp durduramıyorum :)
Evet ilk düşüşü… evdeydim sabah kalktık ve bayağı bir yatakta oynadık… onunla yatakta oynamak bu kadar mı zevkli ama en zevklisi o oynarken kafasını arkaya attığı anda açıkta kalan gıdığın öpmek :) neyse oyunumuzdan sonra ben çamaşır yıkayayım dedim.. çamaşırları aldım Batu’yu özellikle yatağın ortasına aldım ve çamaşırı koymak icin banyoya gectim… Batu’nun seslerini duyuyordum keyfili keyfili mırıldanıyordu ama sonra birden sesi kesildi ve gümm diye bir düşme sesi duyuldu… o anki şokumu aklımdan geçenleri anlatamam… birden durdum ve bekledim Batu’nun sesini bekledim, herhalde ya bir yada iki saniye geçmiştir ki bu saniyeler bana bir ömür gibi geldi birden ağlamasını duydum… ve anladım ki Batu yataktan düştü. Elim ayağım boşaldı ve birden korkudan titremeye başladım koştum onu yerden kaldırdım ve hemen sarıldım şaka gibi 10 saniye sonra ağlaması gecti ama benim titremem geçmemişti.. hemen Afşin’i (doktorumuzu) aradım ve neler olduğunu anlattım bana elini kolunu hareket ettirip ettiremediğini sordu ki hareket ettirebiliyordu şükürler olsun.. dedi ki biraz bekle yatır uyutmaya çalış eger kusarak uyanırsa sorun vardır ama gülerek uyanırsa geçmiş olsun derim dedi… bunu derken bile Batu bana gülümsüyordu… biraz sakin bir şekilde oturduk Batu’yla sonra yatırdım ve yarım saat uyumasını seyrettim.. uyandığında hala gülümsüyor keyif çığlıkları atıyordu… bu toplamda bir saat galiba benim ömrümün yarısını aldı :) ama şansımıza ilk düşüşü acısız ve yarasız atlattık.. umarım Batu’cum tüm düşüşlerin kısa ve acısız sürer ve hemen tekrar gülümsemeye başlarsın… seni seviyorum oğlum…

Ilk aylar :) emzirme

2009-10-09T14:29:00.001+03:00

O kadar uzun zaman oldu ki yazmayalı… bir şeyler ekleyeyim derken bir girdim siteye ve en son doğumu yazdığım gördüm… arada hiç yazmamışım, yazamamışım :( Batu şu anda 6 aylık 2 haftalık… demek ki senin bu zamana kadar ki halini yazamamışım… aslında evde kaldığım 4 ay bilgisayarı o kadar az açtım ki o kadar az zaman ayırabildim ki kendime :) şimdi geriye bakıp düşündükçe bu ilk aylarımdan aklımda kalan sadece ilk 2 ayda ki saat kurup seni emzirmelerim, sonra saat kurmadan sürekli emzirmelerim ve yine emzirmelerim :) anlayacağın üzere aslında ilk 2-3 ay aklımda kalan sadece emzirmelerim :) haa bir de hep uyuyordun… uyanıp emip biraz 5-10dk gözlerini acık tutup tekrar uyuyordun… hic huysuzluk etmedin, hic mızmızlık etmedin, ilk aylar biraz seni uyutmak icin yatakta ağlattık ama sonunda ben dayanamayıp seni artık biraz kucağımda uyutup yatağa öyle bırakınca gayet güzel uyuyabildin… uykuda da pek problemimiz yoktu.. tabii ki uyanıyordun ve emziğini istiyordun geceleri yada ayaklarını dizinden kırıp öyle tutarak uyuyordun ama bizi hic ayağa dikmedin :) bunu için acayip müteşekkirim aslında sana :) harika bir yeni doğandın tatlım… tekrar hoş geldin hayatıma ve kalbime :)

Taps'den doğumhaneye

2009-07-21T11:45:00.002+03:00

28 Mart 2009 cumartesi sabahı kalktım ve acaba ne yapsam diye düşünürken arkadaşım Deniz arayıp "hadi caddeye" dedi... Suat evde kalıp aylaklık yapmak istiyorum deyince hadi bana da yürüyüş olur düşüncesiyle caddede buluştuk... ilk iş bir hafta önceden sancılarım ve erken doğum tehdidim olduğundan ablamın bir doktor arkadaşına uğrayıp ultrasondan bebişe bakalım dedik... siyah beyaz pencereden içeriye baktığımızda gayet keyifliydi ve cıkmaya hic niyeti yok gibiydi... doktordan sonra yine de ablam bir test yaptırmamı istedi ama o kadar üşeniyordum ki hem caddede yürüyüş yapalım hem de sağa sola o testi yapan var mı diye bakınalım dedik... (amniosure ismi deniz tarafından başka bir hale getirildi ama onu burada yazamayacağım;)) ne yazık ki testi yapan hicbir laboratuvar bulamadık ve o yüzden Deniz'le yemek yemeye karar verdik... orası mı burası mı derken Taps e gitmeye karar verdik... jalapeno poppers yiyip acı acı keyif yaptık...ablam arada arıyor bari en azından bir antibiyotik başlayalım diyordu... yemekten sonra ısrarlara dayanamadım gittim antibiyotik aldım cebime koydum ve dolaşmaya devam ettim... fakat sonunda ablamın ısrarlarıyla hastahenede buluşmaya karar verdik... bana tonosol kagıdı verdiler ve dediler ki bu pembe kagıt mor olursa dogum başlamış demektir... tuvalete girdim ve parlak mor renkli kagıtla cıktıgımda panik bir şekilde bu pembe değil mi bu pembe diye kendi kendimi sakinleştirmeye çalıştım fakat kağıt bariz bir fosforlu mordu... eh ablam da hadi bakalım alalım Batu'yu dedi... ve koşturma o anda başladı.... suat'ı arayıp ben doğuruyorum diyince evdeki bira keyfini bırakıp apar topar hastahaneye koştu... babamlar nasıl yani şimdi mi doğuracaksın şaşkınlığıyla hastaheneye geldi... ablamın doktor arkadaşı burçak yakınlarda olduğu için hemen hazırdı... aslında benim haricimde herkes Batu'ya hazırdı :) o kadar çabuk oldu ki o kadar kolay oldu ki... ameliyathaneye akşam saat 8 de girdim ve saat 8:30 da Batu babasının kollarındaydı... ne yazık ki çok küçük olduğundan (2960gr)ve erken geldiğinden (tam 30 gün) her ihtimale karşı onu kuvöze koydular ve 3 gün çıkmadı... ona sadece bu 3 gün içinde 1 kere dokunabildim... o kadar küçük o kadar kırılgandı ki...ilk gece aynı gün doğum yapmış karşı odadan cocuk ağlaması gelirken bizim oda cok sessizdi... suat o kadar güzel baktı ki bana bu 3 gün hastahanede... o kadar beni rahatlattı ki aslında bebeğim yoğun bakımda olduğu halde benim moralim iyiydi... 3. gün artık yanıma geleceği haberini alınca hepimiz cok heyecanlandık... annem babam ablam ve Suat beklemeye başladık...sonunda geldiğinde yatağında o kadar minikti ki... o kadar güzeldi ki... sonunda Ahmet Batu'ya kavuşmuştuk... bir cadde macerası da böylelikle unutulmaz bir anıya dönüşmüştü...

Isim seçmece 2 - Son karar - AHMET BATU

2009-03-16T08:55:00.003+02:00

Can ile başladık Berk ile sonlandırdık derken isim yine değişti :) Top 5 isim listemiz de Can Berk Batu Eren ve Sarp vardı... Babama jest olsun diye göbek adını Ahmet koyalım dedikten sonra ben ayıp olmasın diye Suat'ın babasından izin istedim.. kendisi cok nazik bir şekilde kabul etti ve isminin ne olacağını sordu... biz de Berk diyince pek beğenmedi ve isim listemizi sordu... isim listemizi de söyleyince Batu olsun dedi :) (Batu nun anlamı bu arada güçlü kuvvetli demek ayrıca Cengiz Han'ın torunu ve Altın Ordu Devleti'nin kurucusudur)... Göbek adı dedesinden, adı büyük babasından geldi anlayacağınız.... veee sonunda son kararımız olarak isim Ahmet Batu oldu... daha değişir mi diye düşünebilirsiniz ama merak etmeyin bu gerçekten son kararımız... Bu arda Batu'nın gelmesine 45 gün kaldı... hadi SiLa dayan...

Isim seçmece

2009-01-26T17:05:00.002+02:00

Haftalardır isim bulmaya çalışıyoruz... her türlü siteye girip baktık... kendimize (aslında bebeğe :)) bir liste hazırladık.. top 5 listemiz... soranlara isimleri sıralıyoruz ve gelen tepkilere bakıyoruz... benim icimden hep "can" ismi geciyordu.. uzun zamandan beri "can" diyordum... ama aslında genelde hep pipili diye cagırdık onu.. neyse sonunda baktık isim olayı bizi germeye başladı ve ben cocuguma artık pipili demek istemiyorum cocuk cıkınca pipiliye tepki verecek korkusuyla bu işi sonuçlandırmaya karar verdik... akıllı babası dedi ki isimleri ona okuyalım hangisine tepki verirse onu kullanalım... ilk gece pek bir neşeli ve pek bir heyecanlı bir şekilde tüm isimleri sırayla bir iki kez yüksek sesle göbeğime söyledik... ne oldu? tabii ki hiçbirşey... pipili hiçbirini beğenmedi... ertesi gece yine aynı metod... herhalde gece üstüne yattı uyudu ve bu konuyu düşündü ki berk isminde beni tekmeledi... evet bizim minik pipili kendi ismini kendi seçti ve adının berk olmasını istedi... hayırlı uğurlu olsun bize ve vatanımıza... berk pipili yolda :)

Jeki C(h)AN - gecelik hoplatan

2009-01-09T14:52:00.004+02:00

uzun zamandır bebeğin hareketlerine odaklanmış "tekme atıyor mu?" "takla atıyor mu?" diye kendi icimi dinlerken bir gece yatakta TV seyrederken içimi dinlememe gerek kalmadı :) cünkü bizim minik geceliğimi bile oynatacak şekilde bir tekme savurdu :) kendisi gercekten akrobatik hareketlerde bir numara :) gündüz işte veya akşam evde otururken değil ben yatarken özellikle uyurken bu hareketlerini sergilemeye bayılıyor... hamilelerde uyku sorunları olur diye her yerde okurken benim de başıma geleceğini düşünmüyorken ben de aynı dertten muzdarip oldum... yatakta sağımda ablamın bana yaptırdığı özel hamile yastığımla (ki tüm hamilelere öneriyorum), solumda özel kalın pofuduk ortopedik yastığımla ve başımın altında 3 ince yastıkla uyumaya calısıyorum fakat herşeye rağmen bazı geceler uyuyamıyorum... neyse kısa bir süre için deyip göz yumuyorum ama miniğin tekmeleri ile geceleri uyanmak ilk başlarda eğlenceli gelse de şu sıralar hafif eziyet olmaya başladı :) özellikle gecelik savuran tekmelerden olursa daha bir sancılı oluyor :) yine de geceleri eşimin ve benim eğlence kaynağımız oldu şimdiden küçük C(h)an :)

TGIF ve Zara veleti

2008-12-15T10:42:00.003+02:00

Uzun zaman oldu yazmayalı... ilk hareketlerini hissedeyim onları yazarım derken ilk hareketleri hissedeli 2 hafta oldu... şu anda 21. haftamdaysam 19. haftamda hissetmişim... aslında biraz ittirmeyle oldu :) Friday's de oturuyorduk ve sürekli neden birşey hissetmiyorum diye Suat'a bıdı bıdı ediyordum... ablamı da bir milk shake e cagırdık ve tabii ki eli boş gelmedi... veletin 3 yaşında hatta daha bile büyük bir yaşta giyebileceği bir Diesel mont ve inanılmaz cool bir şapkayla geldi :) ona miniği neden hissetmiyorum diye yakınırken ablam elini göbeğime koydu biraz sevdi ondan sonra da bir bastırdı velet diğer taraftan bir tekmeledi... sevineyim mi acıdan bağırayım mı bilemedim :) ama işte o zaman ilk etkiye tepki olarak onun tekmelemesini hissettim... yemek boyunca ve sonrasında bile kramplar şeklinde kendini pek bir hisettirdi :) ertesi gün Suat'la caddede alışverişe çıktık... Zara'ya girmiş elbise bakıyordum ve birden göbeğimin sol üst köşesinde minik bir gıdıklama ve minik bir pıt pıt yürüyüş hissettim... sanki derimin altında biri yürürken eliyle dokundu ve geçti :) çok güzel bir histi... Suat ile karşı karşıya duruyordum ve birden gözlerim faltaşı gibi açıldı ve ağlamaya başladım... onun da gözleri doldu ve dedim ki "işte annesinin oğlu kendini alışverişte belli etti :)"... ilk hissetmeler ve ilk hareketler böyle başladı... şimdi nasılsın diye sorarsan her gece geç satte aşağıda disco parti var beklerim :) hatta şimdi sambadayız ;)

Bacak bacak üstüne atmış keyifci

2008-10-01T14:25:00.004+03:00

Bu haftasonu yine ablama gittim :) doktorum ablam olunca hadi bakalım velet ne yapıyor diye ona gitmek pek bir keyifli oluyor :) ultrasonda önce bir başını kıçını bulmaya çalıştık... sonra da yeni çıkmış bacağını ve kollarını gördük... bacağını diyorum çünkü ikinci bacağı önce göremedik... bakındık bakındık sadece bir bacak ve ayak sonradan ablam bana ikinci bacağı gösterdi... velet bacak bacak üstüne atmış ellerini çırpıyor ve hıçkırıyor... inanamadım.. yani daha gecen haftalarda bacakları olmayan bir minik barbunya tanesi varken göbeğimde şimdi bacak bacak üstüne atmış sanki fasıl dinler gibi el çırpan keyif yapan bir velet vardı karşımda... önceleri hala bir bebek hissi oluşmamıştı içimde... evet hamileydim ama halen hafif mide bulantılarım ve kasık kramplarım dışında hamileliğimi pek anlayamıyordum... ama şimdi onu görünce bir de böyle keyifli görünce anne olacağım yavaş yavaş dank etmeye başladı.... galiba bebeğim de benim gibi keyifli ve keyifci olacak... hadi bakalım eller havaya :)

yearbookyourself

2008-09-10T11:46:00.002+03:00

hiç kendinizi önceki zamanlarda hayal ettiğiniz oldu mu? ya da acaba 1970lerde yaşasaydım acaba nasıl olurdu dediğiniz oldu mu? işte bunu hayal etmenize gerek yok çünkü bu linkle kendinizi zaman tünelinde gezintiye çıkarabilirsiniz YearbookYourself.com. kendinizi beğendiğiniz bir resminizi upload edin (ama mutlaka sevdiğiniz bir resim olsun çünkü o kadar komik ve çirkin oluyorsunuz ki bari ben yine de güzelim diyebilesiniz) ve zaman içinde gezintiye çıkın... bu resimle bana afro'nun yakıştığını düşünüyorum acaba perma mı yaptırsam?

gazlamak mı gazlamamak mı?

2008-09-10T11:17:00.002+03:00

şu anda 7 haftalık olmama rağmen karnım 6 aylık şiş gibi... bu kadar gazı bir insan bünyesinde nasıl barındırır diye sorarsanız ben de bilmiyorum... dün Suat ile resmimi çekelim dedik... küçük kendi çapımızda bir resim albümü hazırlamak istedim... her ay başında göbeğimin resmini çekelim ve sonra tatlı güzel bir anı olarak kalsın istedim... ama keşke çekmeseydim diyorum (ya da belki de iyi ki çektik) çünkü karnımı görünce çok ama çok endişelendim... karnım o kadar şiş o kadar büyük ki acaba çocuk büyüdükce nerede yer bulacak diye merak ediyorum... aslında akşamları işten ve yemekten sonra yürümem gerekiyor ve yatmadan önce bağırsaklarımı çalıştırması için activia yoğurt yemem gerekiyor ama yürümemek icin binbir bahane bulup yoğurdu da hep unutuyorum (bu da bir bahane galiba :))... neyse şu anda o kadar şişmiş durumdayım ki keşke bunları yapsaydım diye yanıyorum... haftasonu diyetisyenime durumumu soracağım bakalım ne yapabilirim diye... çok zooooor çoookkk :)

5W6D

2008-09-03T17:33:00.002+03:00

ultrasonumda yazan tarih...bebek şu anda 5 hafta 6 günlük... bugün hamileliği öğrendikten sonraki ilk randevum vardı... randevu denemez aslında ablama gittim... biraz stresliydim çünkü kendimi hiç hamile gibi hissetmiyordum.. yani ne bulantım vardı ne aşermem... hiçbir tipik tepki bende yoktu... göğüslerimin pamela andersona a yakınlaşması ve öğleden sonraki gaz şişmelerim dışında... öncelikle karnımdan bakmaya çalıştık, görmeye çalıştık ama idrar kesem dolu olmadığı için vajinal muayne oldum ve ablam "işte burda işte burdaaaa" diye sevinçle bana küçüçük ama gerçekten mercimek tanesinden bile küçük bir nokta gösterdi... bak kalbi atıyor dedi ama ne yazık ki ne ben ne de Suat hiçbirşey anlayamadı... neyse rutin bir şeklide resim çekildi bana verildi kilom soruldu (neyseki diyetisyene başladım) tansiyonum ölçüldü ve kan alımına laboratuvara gönderildim... nasıl mı hissediyorum?? bilmiyorum... hala içimde minik bir hayatın başladığına inanamıyorum... hala minik bir kalbin içimde attığını anlayamıyorum, hissedemiyorum... ama mutluyum... bugün hayatımın en güzel günlerinden birisi aslında.... Suat'ın iş durumu benim minik bebeğin kalbi herşey çok güzel geldi ve huzurluyum... en önemlisi bu :)

south park sevenlere

2008-09-01T16:56:00.001+03:00

south park a bayılırım.. eskiden cnbc-e de gösteriyorlardı hala var mı emin değilim... ama mizah anlayışı bence mükemmel... amerikalıların kendileri ile dalga geçebilmeleri muhteşem... bu linkte kendinizi south park karakteri yapabilir, isterseniz prenses ya da seri katil bile olabilirsiniz... ben bayıldım... http://www.sp-studio.de/

miacaba?

2008-09-01T15:48:00.000+03:00

evet gerçekten "mi acaba?" doğrulandı ve "evet öyle" denildi...
ben 30 yaş üstü, o 40 yaş üstü, "eh hadi artık çalışmalara başlasak mı" derken "acaba kaç ay sonra hamile kalırım" diye hesaplarken, bu günde aksiyon olmalı yok şu günde olmalı diye dalga geçereken adetim gecikmeden mi acaba derken öğrendik...
en baştan başlayayım... son adet tarih(ler)imi internette bulduğum bir hesaplama takvimine girdim (http://gebelik.org/dosyalar/fertilitecalc.html)... bahsedilen günlerde günaşırı eğlendik... ve sonra beklemeye başladık... nette okuduklarımdan 30 yaş üstü kadınların ilk ayda hamile kalma şansı %20 olduğunu öğrendiğimde rahatladım mı üzüldüm mü bilemedim... ama bekliyordum... ne olacak tutturduk mu tutturmadık mı merak ediyordum... hem korkuyorum hem de meraktan ölüyordum... adet gününe yaklaştıkca karnım ağrıyor ne zaman acaba hastalanacağım diye bekliyordum... ha geldi ha gelecek diye zaman geçerken adet günüm geldi ama adetim gelmedi... test yapsam mı diye düşündüm... ablamı aradım (şansıma ablam jinekoloğum) ve acaba idrar testi yapsam mı diye sordum... bana o testlerin adet gecikmesi olmadan pozitif çıkmayacağını boşuna uğraşmamam, gidip bir kan testi yaptırmam gerektiğini söyledi... her zamanki gibi olur peki deyip bir eczaneye koşup test yaptım.. tabii ki (ablam her zaman haklıdır :)) negatif cıktı ve eşime "negatifmiş ne yapalım gelecek aya" diye üzücü haberi verdim...adet gününden 1 gün sonra acaba kan testi de yapsam mı diye düşünmeye başladım... çok komikti her 5 dakikada bir eşimi arayıp ben kan vereceğim deyip 5 dakika sonra birkaç gün daha bekleyelim diye fikir değiştirip durdum... sonunda onun da sabrını taşırdıktan sonra ok ne yapalım deyip kan vermeye gittim... içim bir garipti.. hem öğrenmek istiyordum pozitif mi negatif mi diye, hem de daha hastalanmamanın verdiği ümidi de yok etmek istemiyordum... sonunda verdim kanımı... tabii vermek de bir dert oldu çünkü damarlarımı bulmakta zorlanan hemşire ikinci girişinde alabildi... bana 1,5 saat sonra arayıp öğrenebilirsiniz denildiğinde acaba orada başlarında mı beklesem ve "hadi hadi daha çabuuuk" diye bağırsam mı yoksa dışarı çıkıp eşimle buluşup ona gerginliğimi yansıtsam mı diye çok düşündüm.. sonunda eşimde karar kıldım ve güzel bir restorana gidip beklemeye karar verdik... dedik "ya avunacağız yada kutlayacağız"... beklerken ablam geldi aklıma onu da arayayım dedim buralardaysa o da bana katılsın istedim ve şansıma civardaymış çağırdım geldi ve bekledik... sonunda 1 saat geçmişti ama ben dayanamıyordum ve aradım... laboratuvarı bağladılar ismimi söyledim ve karşı taraf "evet pozitif sonuç" dedi... ablam bana bakıyor eşim gözlerini yere dikmiş bekliyordu... "öyle mi?" dedim ve teli kapatıp ağlamaya başladım... ablam "olsun sorun değil daha çok vakit var önünüzde" diye beni avuturken "hamileymişim" kelimesi ağzımdan dökülüverdi... artık siz düşünün tantanayı... ablam bağırmaya başladı eşim gülmeye başladı herkes bir şok içinde ne yapacağını şaşırdı... bir hesaplama, eğlenme, bekleme, gerginlik ve sevinç hikayesi de böylelikle bitti diyemiyorum başlamış oldu...